Tag: cavia

Op 28 januari konden we de door de cavia-opvang Maarssen aangeboden cavia ophalen. In het voortraject hadden we de eigenschappen van onze cavia doorgegeven en daarop kregen we terug dat de net gecastreerde Itachi een goede match zou zijn. Hij zag er super cute uit met zijn mix van witte en zwarte haren. Het was even puzzelen wanneer we hem op konden halen en wie er tijdens de voorjaarsvakantie over twee weken voor onze cavia’s in twee aparte hokken (mannetje is nog 4-6 weken vruchtbaar na castratie) zou kunnen zorgen.

We kregen bij het ophalen van de cavia te horen dat we hem veel aandacht moesten geven om hem tam te maken. We besloten hem een andere naam te geven. Onze dochter koos voor Katel. Karel bleef de eerste keer op schoot rustig zitten en durfde hij ook op schoot te eten. Ook in zijn hok pakte hij al eten van ons aan. Eerst alleen in zijn houten huisje, maar later kwam hij daar ook uit. Wat een leuk beestje is het. Hij begint ook steeds meer te piepen. Nu hopen dat het matchen met onze andere cavia goed gaat over 4 weken.

Op 2 januari leek onze cavia Kruimel weer minder te gaan eten, dus ging ik nog dezelfde dag met haar naar de dierenarts. Twee maanden geleden had ze dit ook al ook gehad en toen bleek ze een haak aan haar kiezen te hebben die in haar tong een wondje had veroorzaakt. Nu werden ook haar tanden geslepen, maar helaas ging ze niet beter eten. We startten met de pijnmedicatie die we nog in huis hadden van de vorige keer tandenslijpen. De volgende dag ging ik weer terug naar de dierenarts. Ze kreeg een injectie voor haar darmen en ik leerde hoe ik haar moest dwangvoeren. Dit moest om de 3/4 uur en dan 2/3 milliliter. Dit leerde ik thuis weer aan mijn vriend. Maandagochtend ging ik weer terug naar de dierenarts. Weer kreeg ze een injectie voor haar darmen en ik kreeg dit nu ook mee als medicatie voor thuis. De dierenarts was nog steeds hoopvol dat Kruimel weer zelf zou gaan eten. De hoeveelheid dwangvoeren moesten we ophogen naar 5 ml per keer. Het voelde net of we weer een baby in huis hadden die om de 3/4 uur gevoerd moest worden. Ook als ik ’s nachts wakker werd, ging ik eruit om haar voeding te geven. Na dit een week gedaan te hebben, had ik weer een telefonisch consult met de dierenarts. Zij wilde Kruimel toch nog niet opgeven, dus werd er nog krachtvoer aan het dwangvoer toegevoegd. Ook dit had niet het gewenste effect, dus op 22 januari hebben we haar in laten slapen bij de dierenarts. Het was heel verdrietig om daarbij aanwezig te zijn. Onze Kruimel was drie jaar oud. Haar zusje Roos hadden we vorig jaar al in laten slapen.

Cavia’s zijn kuddedieren, dus startten we de zoektocht naar een maatje.

We hebben onze cavia’s sinds september 2022, maar bij één cavia (Roos) hadden we een knobbeltje gevoeld. Op de verjaardag van onze dochter waren we bij de dierenarts geweest en die voelde nog meer knobbeltjes die helaas niet te behandelen zijn. We mochten Roos weer mee naar huis nemen en spraken af dat als we veranderingen in haar gedrag op zouden merken, we contact zouden zoeken. Ik was erg verdrietig. Onze leuke, nieuwsgierige cavia had nog maar weken te leven. De volgende ochtend vertelden we het onze dochter. Zij had veel vragen en was natuurlijk ook verdrietig.

De dag voordat ik naar Valencia ging, belde ik naar de dierenarts om te overleggen, want Roos maakte een nieuw geluid. We zouden de volgende dag terug gebeld worden. Inmiddels was ik in Valencia en mijn vriend sprak de dierenarts. Die wilde nog ontstekingsremmende pijnstillers proberen, omdat haar pijnklachten met plassen leken op een blaasontsteking. Natuurlijk wilden we dit nog proberen, maar het hielp helaas niet. Gelukkig had ik al afscheid genomen van Roos voordat ik wegging, maar ik vond het erg pijnlijk omdat ik er niet voor hen thuis kon zijn en ik onze lieve Roos zou gaan missen. Mijn vriend ging met haar voor de laatste keer naar de dierenarts. Als troost voor onze dochter had een moeder van een vriendin van onze dochter een knuffel gehaakt met exact de kleuren van Roos. Ze was hier erg blij mee. Nu gaan we bij het asiel op zoek naar een nieuw maatje voor onze andere cavia, want het blijven groepsdieren.