Auteur: Simone

Zaterdagochtend waren mijn vriend en ik naar de glutenvrije paasmarkt in Leiderdorp geweest, waar ik heerlijke kibbeling gegeten had. We waren er een uurtje geweest, maar ’s middags deed mijn hele lijf zeer. Ik bleef wat langer in bed liggen en dacht dat het kwam door de uitputting. Ik ging ’s avonds met een vriendin uit eten bij O’Pazzo. Dit was erg gezellig, maar toen ik haar om 20.15 uur thuis afzette, bleef ik niet hangen voor een drankje, maar wilde ik naar mijn bed.

De volgende ochtend deed mijn lijf nog steeds zo zeer en ontwikkelde ik een nare, vastzittende hoest; dezelfde als ons dochtertje had. Inmiddels begon ook mijn koorts op te lopen. Helaas ik had ook de griep. Mijn koorts ging over de 39 en ’s nachts was ik aan het overgeven en kon ik mijn urine niet goed ophouden. Ik kon een mini-plasje opvangen en mijn vriend bracht deze maandagochtend naar de huisarts. Ik had van tevoren al met de assistente gebeld om de vragenlijst door te nemen. Rond 12 uur werd ik gebeld door de huisarts. Mijn urine was niet schoon, maar er kwam niet direct een ontsteking uit. Ze wilde mijn urine één nachtje op kweek zetten. Ze hoorde aan de telefoon ook mijn hoestje en ze had nog vragen over mijn urineverlies. Ze besloot mij een amoxicillinekuur te geven die zowel op de luchtwegen als de blaas werkt. Prima idee. Mijn vriend haalde de kuur direct op bij de apotheek, zodat ik snel kon beginnen.

Op dinsdag belde de assistente van de huisarts dat er toch bacteriën in mijn urine zaten en dat ik gewoon door kon gaan met de kuur.

Op woensdag begon de koorts te zakken, maar ik had nog helemaal geen energie. Inmiddels begon mijn vriend zich ook minder fit te voelen. Gelukkig kon hij vandaag nog wel voor ons dochtertje zorgen, die weer voor het eerst naar school geweest was.

Donderdags was ik koortsvrij, maar ik had nog geen energie. Toch hielp ik ons dochtertje met ontbijten en aankleden. Mijn vriend was nu flink ziek. Een moeder van een vriendje haalde ons dochtertje op en bracht ze naar school. Mijn zus bracht ons dochtertje ’s avonds weer thuis van de opvang. Mijn vriend at met haar en ik bracht haar weer naar bed. Zo verdeelden we onze beperkte krachten.

Vrijdagochtend bracht ik ons dochtertje naar school en deed nog boodschappen. Ik was 45 minuten de deur uit geweest, maar was helemaal kapot. Gelukkig kon ik de rest van de dag bijkomen en werd ons dochtertje weer thuisgebracht door mijn zus. Zo kon ik op het gemak pannenkoeken bakken voor het avondeten.

Ook voor het weekend schakelde ik alvast hulp in. Zaterdag kon ons dochtertje naar mijn ouders en zondag naar mijn zus. Zo krijg ik de kans om mijn energie weer op te bouwen en aan te sterken. Ik vind het moeilijk om zoveel hulp nodig te hebben en sneu voor ons dochtertje dat ze niet thuis kan blijven, maar het is even niet anders.

We waren net een paar dagen in het juiste ritme, toen ons dochtertje weer ziek werd. Dit begon ’s nachts met elk uur huilend wakker te worden. Ik hoefde haar dan even te sussen en dan sliep ze gelijk weer verder. Ondanks mijn slechte nacht, besloot ik haar eerste ziektedag zelf te doen. Vaak slaapt ze veel op de eerste dag en dit deed ze ook. Zo kwam ik na een gebroken nacht ook aardig tot rust. Toch was ik erg blij toen mijn vriend thuis kwam uit zijn werk en ik even alleen kon uitrusten. Mijn vriend nam de tweede nacht voor zijn rekening. Deze verliep helaas net zo onrustig als de nacht ervoor. Ik sliep gelukkig goed, maar was om 4 uur al wakker.

Ons dochtertje zou van zaterdag op zondag al bij mijn schoonmoeder gaan logeren, maar nu ons dochtertje ziek was, mocht ze een nachtje extra komen. Een uitkomst voor ons, maar ik vond het wel moeilijk om ons zieke meisje weg te laten gaan. Ondanks dat ik weet dat mijn schoonmoeder fantastisch is in het verzorgen van ons zieke dochtertje. In het verleden heeft ze dit ook vaak gedaan, maar dan was het vaak bij ons thuis. Om mijn moedergevoel gerust te stellen videobelde ik beide middagen. Op zondagochtend haalde mijn vriend ons dochtertje weer op. Heerlijk om haar weer bij ons te hebben.

Vandaag kwam er weer een vriendinnetje bij ons dochtertje spelen. Meestal gebeurt dit op woensdag en haalt mijn vriend de meiden wandelend. Eerdere keren dat ik het gedaan had, zette ik 1 kind achterop en ons dochtertje op haar eigen fiets. De andere keer had ik twee kinderen die zelf fietsten, maar nog niet alle kinderen fietsen met hun ouders naar school. Wandelend lukt het mij wel, maar dat kost zoveel energie die ik vaak nodig heb om ze bezig en eensgezind te houden. Ik besloot ze met de rolstoel te gaan halen. Ik vond dit best spannend, want niemand op school heeft mij nog in de rolstoel gezien. Eén moeder sprak mij ook aan om te vragen wat ik had, maar verder viel het mij mee.

Ons dochtertje wilde op schoot en ook haar vriendinnetje wilde dit wel, dus reed ik met twee meiden op schoot naar huis. Het paste net, maar 31 kilo op schoot vind ik best zwaar. De volgende keer zet ik het vriendje/vriendinnetje weer achterop.

Tijdens onze voorjaarsvakantie had ik pijn in mijn voeten. Soms zo erg dat ik er niet van kon slapen. Op de dag dat we naar huis gingen kon ik zelfs geen schoenen verdragen, dus liep ik op mijn pantoffels. Ik had een afspraak gemaakt bij de huisarts om er maandag naar te laten kijken.

Nadat ik ons dochtertje naar school had gebracht, ging ik gelijk door naar de huisarts. Die vertelde dat het wintertenen waren. Ik was erg verbaasd, want ik heb al sinds mijn jeugd last van wintertenen, maar dan zijn het maar 1 of 2 tenen. Ook ging de pijn dan weer weg, zodra mijn tenen opgewarmd waren. Nu voelde ik de pijn de hele dag. Helaas is er aan wintertenen niets te doen, behalve ervoor zorgen dat mijn voeten niet te koud worden. Balend ging ik weer naar huis toe.

Zondagochtend was het weer heerlijk weer en besloten we naar Heeze te gaan om het Kabouterpad te bewandelen. Ons dochtertje rende van het ene paaltje naar het andere. De route was een bepaald stuk wat minder begaanbaar met de rolstoel, maar dankzij mijn sterke accu lukte het toch. We liepen de route 2x en daarna nog de blauwe route van 3,5 km. Ik heb ook nog een stukje gewandeld en toen reed ons dochtertje alleen in de rolstoel. Ze vond het fantastisch dat dat mocht. Na de wandeling gingen we wat drinken in het Heidecafe. Ze hadden ook glutenvrij brood, dus we besloten er ook gelijk te lunchen. ’s Avonds gingen we uit eten bij de Hoijse Hoeve. Daar at ik een lekker kippetje en glutenvrije frites.

Maandagochtend gingen we naar Dierenrijk in Mierlo. Wat een onwijs leuke dierentuin met tussendoor heel veel speelplekken voor ons dochtertje. Terwijl ze aan het spelen was, genoten wij van het zonnetje.

Dinsdagochtend gingen mijn dochtertje en ik naar Monkey Town. Hier waren we twee jaar niet meer geweest, dus het was even ontdekken en uitproberen hoe het klimgedeelte voor de 4 t/m 10 jarigen werkt. Ik heb 1x meegeklommen en de rest van de tijd heerlijk aan een tafeltje gezeten. Helaas was ik mijn oortjes vergeten, dus ik kon “genieten” van alle omgevingsgeluiden. Ik vermaakte mij prima met mijn telefoon. Na 2,5 uur vond ik het mooi geweest en reden we weer terug naar Someren.

Woensdagochtend maakten we een mooie wandeling. We liepen/rolden langs mooie vennetjes en er liepen ook Schotse hooglanders. ’s Middags gingen we mini-golven op Bospark Mierlo en daarna uit eten bij Taverna Nikos. Ze hadden een hele fijne menukaart waarop bij elk gerecht de allergenen vermeld stonden. Ik liet mij verrassen door de Fantasia vleesmix. Het was heerlijk en onbezorgd.

Donderdagochtend gingen we naar onze vriendin in Nuenen. Leuk om haar nieuwe huis te zien en uitgebreid te kletsen. Na de lunch vertrokken wij weer naar het vakantiehuis. ’s Middags ging ik met mijn dochtertje naar de speeltuin waar ik op het terras zat met een wijntje. De perfecte afsluiting van ons heerlijke verblijf.

Onze voorjaarsvakantie begon al vroeg op vrijdagochtend. Nadat de auto volgeladen was, reden we om 9.30 uur weg richting Boxtel. Hier wonen vakantievrienden die we in Mexico hadden leren kennen. Het was gelijk weer ouderwets gezellig en ook twee van de drie kinderen hadden tijd vrijgemaakt om erbij te zijn. We lunchten ook mee en de dame des huizes had een uitgebreide lunch gemaakt. Zo leuk en lekker! Na de lunch was het voor mij tijd om te rusten. Ik had dit al van tevoren aangegeven en het logeerbed was speciaal voor mij opgemaakt. Ik vond het erg moeilijk om bij een ander te rusten, maar ik viel toch in slaap. Een beetje ongemakkelijk ging ik weer naar beneden, maar dat bleek nergens voor nodig. Dit was een goede les voor mij: dat ik gewoon bij anderen kan rusten als het nodig is. Hopelijk word ik hier wat makkelijker in. Hierna reden we verder naar het vakantiehuis in Someren waar we snel settelden.

Zaterdagochtend verkenden we de directe omgeving en de speeltuin. We zaten op nog geen 5 minuten van het bos en het boscafe. We liepen door het bevroren gras en maakten de dunne laagjes ijs op de plassen kapot. Ik was op een bankje gaan zitten en keek genietend toe. Ik was wat koud geworden, dus gingen we opwarmen in het boscafe met een taartje. Ze hadden schuimgebak, dus zo kon ik ook wat eten.

Na mijn middagdutje gingen we carnavallen in Nuenen. Hier woont een vakantievriendin van ons, die ons uitgenodigd had om carnaval met hen mee te vieren. Ze zocht ons op en introduceerde ons bij haar vrienden. Heerlijk om weer zoveel mensen, gastvrijheid en gezelligheid om ons heen te hebben. Ons dochtertje keek haar ogen uit en vermaakte zich met het dochtertje van onze vriendin. We hadden een geweldige middag.

Ik had voor de vakantie nog één ochtend niets. Ons dochtertje zou uit school bij een vriendje gaan spelen, dus ik had wat langer de tijd. Ik ging lopend en wist al van tevoren dat ik het hele winkelcentrum door moest, want de Prenatal zit aan de ene kant en de Mediamarkt aan de andere. Nadat ik een kraamcadeau en een nieuwe wekker gekocht had, was het tijd om even te gaan zitten met een drankje. Mijn benen begonnen te protesteren. Ik had al een uur gelopen, dus dat is al heel erg lang voor mij. Ik ging nog even bij Esprit de winkel in. Ik pastte twee dingen, maar vond ze niet mooi zitten. Nu moest ik echt naar de auto toe. Ik was al ruim anderhalf uur in Zoetermeer, dus het was tijd voor rust, lunch en mijn bedje. Ik moest wel eerst nog naar huis rijden, maar dat is voor mij gelukkig geen probleem. Heerlijk om weer eens in andere winkels geweest te zijn, dan de winkels in ons dorp.