Auteur: Simone

Op Facebook verschenen veel terugblikken op het afgelopen jaar. Veel mensen voelen zich erg beperkt door de corona. Ik ook wel, maar als ik terugkijk naar de momenten die voor mij belangrijk zijn, ben ik erg positief. Ik ben gek op vakanties en die waren heerlijk. We waren nog naar Lapland geweest eind februari, net voor de corona-uitbraak. Deze bestemming stond al heel lang op mijn wensenlijst en we hebben het super gehad. Ook tijdens onze vakantie in juni hadden we super mooi weer en zijn we naar de Apenheul geweest. Onze zomervakantie in Exloo was heerlijk. Veel gezwommen tijdens de hittegolf en om de dag uit eten geweest. Ook werden Wildlands en Drouwenerzand bezocht. We deden wel wat minder uitjes dan we zonder corona zouden doen, maar vermaakten ons prima. In oktober gingen we nog een week naar Zoutelande. Het weer was prima in vergelijking met de vele regen die ze opgegeven hadden en de strandtent aan de overkant van de duin maakte ons verblijf zeer aangenaam. Een halve week na thuiskomst gingen de restaurants weer dicht. Voor ons een erg gemis, want we gaan met ons gezin 2x per maand uit eten en soms nog zelf met een vriend of vriendin.

Natuurlijk hebben we ook veel vrienden gemist, die we veel minder of niet gezien hebben. Ik heb daardoor veel meer gebeld. Onze gezinnen zijn we wel blijven zien en hebben elkaar nog meer gezien dan andere jaren vanwege de lege agenda’s en de kinderen die graag met elkaar spelen. Hopelijk kunnen we elkaar in de tweede helft van 2021 weer makkelijker en zonder restricties opzoeken.

Ook mijn tweede keer sporten per week is er nog niet van gekomen. Ik wilde gaan roeien, maar ik ben maar twee keer bij de Roeivereniging geweest. Hopelijk kan dat rond mei weer, want ik ben wel een mooi weer buitensporter.

Om half drie vannacht werd ik wakker met een verstopte neus. In slaap vallen lukte niet, omdat ik dacht aan de Kerstdagen waarop we elke dag één afspraak hebben. Ik besloot direct een testafspraak te maken. Om 14.27 uur kon ik terecht bij de XL locatie bij Rotterdam Airport . De andere twee keren kon ik im de auto blijven, maar bij deze locatie moet je lopen. Om 16.50 uur had ik mijn testuitslag al. Gelukkig was deze negatief.

We dachten dat onze afspraken gewoon door konden gaan, totdat we ’s avonds een appje kregen (van iemand die zes dagen geleden bij ons in huis geweest was) dat ze corona positief getest was. We belden met de GGD of we getest moesten worden, omdat we wel afstand gehouden hadden, maar diegene toch bij ons in huis geweest was. Zij adviseerden ons toch te laten testen. Ik legde uit dat ik net getest was, maar dat was een antigeen test geweest en als je in contact geweest bent met iemand met corona, moet je een PCR test krijgen. We maakten een afspraak voor de volgende dag om 11.15 en 11.27 uur. Met deze spreiding kon er steeds één van ons bij ons dochtertje in de auto blijven.

Ik vroeg aan de testdame hoe lang het duurde voordat we de uitslag zouden hebben en ze dacht richting de 24 uur. Daar ging ons Kerstavonddiner bij vrienden vanavond. Zij stelden voor het diner bij ons te bezorgen en dankbaar namen we het aanbod aan. We hoopten stiekem dat we voor die tijd de uitslag al zouden hebben en checkten het steeds op de website, maar helaas. Om 18.45 uur ging de bel en stonden er twee tassen klaar. We pakten alles uit en hadden een heerlijk diner. Super dankbaar voor dit mooie initiatief.

Na afloop van een heerlijke Shiatsu massage, las ik het appje van mijn vriend waarin de aankondiging van de tweede lockdown werd vermeld. We waren hier allebei door verrast. We hadden wel gezien dat het aantal besmettingen steeg, maar ik had eerst weer de stap verwacht waarin de musea, pretparken en zwembaden gesloten zouden worden. Ik bleef de hele dag onrustig en dit gevoel bleef eigenlijk tot we de volgende dag de bevestiging kregen, dat ons dochtertje welkom was op de noodopvang. Dit was een opluchting, want ik heb mijn eigen tijd en rust echt nodig doordeweeks.

Mijn vriend wordt zondag 42 jaar. We wilden dit niet zomaar voorbij laten gaan en verspreidden het bezoek van onze gezinnen over twee weekenden, zodat we ons houden aan de Corona maatregelen. We begonnen op donderdag met een gezellige dag met mijn schoonmoeder. We haalden haar op in Leidschendam en gingen naar de Intratuin in Zoetermeer. Wat was dat genieten. Vooral omdat ons dochtertje gek is op treinen en lichtjes. Ook draagt de huidige Corona-indeling met ruime paden in de tuincentra bij aan de rolstoelvriendelijkheid. Van mij mag de indeling altijd zo blijven.

Natuurlijk kochten we nog wat dingen. Een Amaryllusbol met een sok eromheen van Rudolf het rendier, een hangpot voor een stekje, Kerstster, buitenmat, mini Kerst-discolicht en Kerstmuts voor ons dochtertje. Thuis kreeg alles een mooie plek.

Na de lunch was het tijd voor de cadeaus. Ons dochtertje had een mooie tekening geknutseld en gaf onze hobbyman(d) vol cadeautjes waarbij ze natuurlijk wilde helpen met uitpakken. Ook mijn schoonmoeder had flink uitgepakt met vijf cadeaus. Hierna was het tijd voor mijn dutje. Extra lang om goed bij te komen van de drukke ochtend. ’s Middags lekkere taartjes gegeten en na het avondeten bracht ik mijn schoonmoeder weer terug naar Leidschendam.

Op zaterdag kwamen vrienden met hun zoontje van 4 en op zondag mijn broertje met zijn gezin. Wat een gezellige middagen waren het. Een Corona-verjaardag heeft ook voordelen vind ik: rustig waardoor je veel tijd hebt om te kletsen en minder vermoeiend. Volgend weekend de rest van het bezoek.

Ons dochtertje heeft een onrustige periode achter de rug. Dinsdag was ze om 5 uur wakker en heeft ze niet meer geslapen. Woensdag lag ze vanaf 4 uur bij mij in bed en zijn we toch nog eventjes in slaap gevallen. Donderdag was ze ook weer om 5 uur wakker, maar vonden wij dat ze in haar eigen bed moest blijven. Ze heeft niet meer geslapen en wij ook niet, doordat ze steeds riep. Vrijdagnacht werd ze om 0.45 uur wakker. Ik kon echt niet meer helpen, dus ik heb een oordop in gedaan en ben verder gaan slapen. Mijn vriend is ruim anderhalf uur met haar in de weer geweest, voordat ze weer fijn ging slapen in haar eigen bed.

Waar deze onrust nu vandaan komt, weten we niet, maar gesloopt door de verstoorde nachten zijn we wel. Ons dochtertje houdt zichzelf dan ook een tijd wakker, want pas na anderhalf à
twee uur valt ze weer in slaap. Gelukkig kon ik elke middag gewoon naar bed toe, waardoor ik de dagen goed door kwam.

Dit jaar hadden we in eerste instantie gepland om maar twee keer Sinterklaas te vieren met de oma’s en opa, maar vanwege de Corona toch besloten om het ook met vrienden te vieren waar we het al jaren mee vieren. We verspreidden de feestjes over 28 nov, 3 en 5 december. Ik zorgde voor de cadeautjes en mijn vriend voor de gedichten. Ik kocht alle cadeautjes in de winkels, want er stonden zo veel verschillende dingen op van specifieke winkels, dat online bestellen weinig zin had. Gelukkig kon ik doordeweeks de inkopen doen en ontliep ik de drukte.

Wat een gezellige dagen waren het. Ons dochtertje genoot enorm en deelde het liefst de cadeautjes uit. Iedereen werd goed verwend. Ik kreeg 3 legpuzzels van Disney, kaars, schuimpjes, spekjes en een chocoladeletter. Het snoep zal wel snel op zijn, want dat is nooit veilig bij mij 😉

Door alle corona maatregelen en vooral doordat de restaurants gesloten zijn, heb ik toch minder afspraken in een week. Hierdoor heb ik soms tijd over en vraag ik mij af of ik 1x per week twee uur zou willen werken. Ik had dit gevoel voor het eerst sinds ik 15 maanden geleden gestopt ben met werken.

Ik werd attent gemaakt op https://vacaturebank.viplansingerland.nl/vacatures?page=2 waar alle vacatures voor vrijwilligers in onze gemeente staan. Ik heb de site helemaal doorgespit, maar de meeste vacatures zijn gericht op mensen helpen. Mijn sterkte kant is juist organisatorisch en planning, dus ik zoek meer in deze richting. Ik houd de site in de gaten. Ons dochtertje wordt in september vier en gaat dan naar school, dus dan wordt het zeker mogelijk om elke week een ochtend wat te doen. Genoeg tijd nog om na te denken en wat te zoeken.

Vanmorgen begon heel anders dan gepland. Ons dochtertje lag van 4 tot 6 uur wakker bij mij in bed. Ik doezelde nog een beetje, maar echt slapen lukte niet meer. Ik ging er rond 8 uur uit om te ontbijten en de opvang te bellen dat we later kwamen. Om 9 uur maakte ik ons dochtertje wakker en maakte haar klaar om naar de opvang te gaan. Broodje mee in de auto, tassen en het retourpakket voor de Babydump.

Uit de opvang reed ik direct door naar Rotterdam Alexandrium. Halverwege kwam ik erachter dat ik mijn telefoon vergeten was met pinpas, dus kon ik weer terug naar huis :-(. Ik seinde mijn zus en moeder in dat de high tea een half uurtje later werd, zodat ik niet de hele ochtend hoefde te stressen. Ik ging naar Daka voor Sinterklaascadeaus, gevolgd door de Babydump voor mijn retour en een verjaardagscadeau voor ons nichtje. Hierna reed ik verder naar Rotterdam voor de laatste inkopen voor de high tea bij de Lof der Zoetheid en O la la chocolade. Ipv 11.30 was ik er om 11.45 uur, dus de vertraging viel mee.

Ik maakte de schaal met zoetigheden op en zette de thee, terwijl mijn zus de broodjes afbakte. Ik had trek gekregen van de hele ochtend op pad zijn en genoot van al het lekkers en de gezelligheid. Na half twee werd het tijd om naar huis te gaan en mijn bed op te zoeken. Ik stopte toch nog even op dorp om nog twee laatste cadeaus te kopen. Dan hoef ik daar niet meer voor op pad deze week.
Veel te veel gedaan, ik weet het, maar ondanks dit en alle suikers viel ik toch nog een half uurtje in slaap. Net genoeg om weer een beetje op te laden voor de avond.

Dit jaar zijn we voor het eerst collectant voor het MS-fonds. Zaterdag had ik contact gehad met de coördinator en van de 10 collectanten, gingen er dit jaar maar 3 collecteren in onze woonplaats Bergschenhoek. In Bergschenhoek wonen 18.762 inwoners, dus bij heel veel mensen zou er dit jaar geen collectant aan de deur komen. Dit vond ik erg vervelend, dus schakelde ik hulp in van ons netwerk.

Op maandagavond collecteerde we eerst met ons gezin en daarna kwam mijn zus die het overnam van mijn vriend, zodat hij ons dochtertje op bed kon leggen. Deze avond deed ik de collecte lopend. Na een uur werden mijn benen pijnlijk, maar ons dochtertje lag net in bed, dus plakten we er nog een half uur aan vast. Om 19.30 uur was het mooi geweest en tijd voor thee en languit op de bank.

Dinsdagavond kwam een vriendin helpen en collecteerden we bijna 2 uur. Ik ging in de rolstoel en moest geestelijk een drempel over. Ik wilde de gedachte die veel mensen hebben bij MS, namelijk een rolstoel, niet bevestigen. Bij het tweede huis deed een vader open met zijn dochtertjes. Terwijl de vader naar geld zocht, vroeg zijn dochtertje waarom ik in een rolstoel zat. Ik vertelde haar dat ik wel kon lopen, maar niet zo ver en dat de rolstoel mij hielp om de hele avond te collecteren.

Woensdagavond ging mijn vriend met mijn vader collecteren en wilde mijn dochtertje ook graag mee. We gingen met de rolstoel mee en ze zat bij mij op schoot en vond het reuze interessant om te kijken hoe haar opa collecteerde. Ik werd zelfs bij één adres herkend van mijn artikel dat we geschreven hadden voor de lokale krant De Heraut. Dit artikel hadden mijn vriend en ik maandagochtend nog geschreven om de collecteweek meer aandacht te geven en mensen de mogelijkheid te geven dmv een QR-code om te doneren.

Donderdagavond zouden we eerst niet gaan, maar naarmate de collecteweek vorderde besloten we voor het avondeten met ons gezin nog een uurtje te gaan. We merkten dat er meer mensen nog niet thuis waren, maar we hadden er veel plezier in doordat ons dochtertje besloot dat ze zelf wilde collecteren. Daar stond ze naast mijn rolstoel mensen te vragen of ze een bijdrage hadden voor het MS-fonds. Zo onwijs vertederend en dat vonden meer mensen.

Vrijdagavond was onze laatste collecte-avond van de week. Een vriendin had spontaan aangeboden om te helpen, dus we collecteerden samen nog een uurtje van 19 tot 20 uur. We collecteerden in een nieuwbouwwijk en merkten dat hier veel met de QR-code betaald werd. Deze bijdrages worden direct gestort en tellen niet mee bij het door ons opgehaalde bedrag. Zondag lever ik de collectebussen weer in en hoor ik later die week het opgehaalde bedrag.

Mocht je nog willen doneren, kan dit via mijn digitale collectebus

Hey! Ik ben met een online collectebus aan het collecteren voor Nationaal MS Fonds. Doneer jij ook? https://digicollect.nationaalmsfonds.nl/simone-dr-schepper?utm_content=donatie&utm_source=digicollect&utm_medium=whatsapp&utm_campaign=nationaal-ms-fonds