Auteur: Simone

Mijn agenda is al een tijdje een stuk leger. Ik heb minder afspraken en deze tijd vul ik dan in met huishoudelijke dingen zoals boodschappen doen en wassen. Vooral op vrijdag als de schoonmaakster er is, ben ik geneigd veel bezig te zijn. Het kost alleen best veel energie en het geeft weinig plezier. Ik moet echt proberen om te relaxen of iets te gaan doen wat meer voldoening of plezier geeft. Ik voel mezelf weer langzaam afglijden en dat is niet de bedoeling.

Op het MS forum wordt er veel gesproken over de stamceltransplantatie van Sarah in Moskou. Voor degenen zoals ik die haar al langer volgen, staat ze bekend als ‘De doldwaze ms avonturen van Saarki’. Ook mij heeft ze een tijd geleden al aan het twijfelen gemaakt over de stamceltransplantatie. Haar revalidatieperiode is een stuk korter dan ik had verwacht en ze is zo energiek. Eind januari stuurde ik haar een privé bericht en kreeg direct een reactie. Ze vertelde dat haar energie tomeloos is en de behandeling haar beste en lastigste besluit uit haar leven is geweest. Sindsdien gaan mijn gedachten er met enige regelmaat naartoe. Wat zou mijn leven totaal anders zijn, als ik de hele dag weer energie had. Ik kan er alleen maar van dromen.

Nu was ze op woensdag 28 oktober te zien in het programma Overwinnaars. Ik had het opgenomen en keek het pas terug op maandag. Bij sommige scènes liepen de tranen over mijn wangen. Wat een sterke vrouw en zo mooi om haar te zien schitteren. Natuurlijk herkende ik deels haar frustraties over dingen die ze niet meer kon. Op het moment dat ze op hakken aan kwam lopen werd ik erg emotioneel. Het lijkt voor anderen iets kleins, maar het geeft je het gevoel op en tot vrouw te zijn. Dat voel ik mij haast nooit meer. Ik ben een onzekere vrouw geworden door de MS.

Ben je benieuwd geworden naar de uitzending?Je kunt de aflevering nog terug kijken via Videoland.

“Ik wil een baby in mijn buik” vertelde ons dochtertje tegen mijn vriend. Eerder deze week was ze er tegen mij ook al over begonnen. “Daar ben je nog veel te jong voor” antwoordde mijn vriend. Maar daarmee was het verhaal nog niet af. “Mama kan wel een baby in haar buik”. Technisch correct, maar wij hebben vanwege mijn MS en de daarbij optredende vermoeidheid, bewust ervoor gekozen het bij één kindje te houden. Toch blijft het even slikken als je dochtertje erover begint. We legden haar uit dat wij gezellig met z’n drieën blijven, maar zij wil graag met z’n vieren zijn, want ze wil een zusje. Ze is geïnspireerd door het liedje van Sesamstraat: “Als mijn zusje groter is.” Daarbij begon ze pas spontaan te huilen omdat het eendje alleen is. Gelukkig ging ze daarna weer verder spelen en was het onderwerp voorbij.

Na de verjaardag van ons dochtertje waren we in de woonkamer aan het schuiven geweest. Ik wilde graag de bank tegen de muur aan. Alleen hielden we één kast over. Dat hebben we nu opgelost door hem op de lange muur erbij te zetten. In eerste instantie leek het erg vol, maar nu we eraan gewend zijn, staat het leuk. Ook zien we onze reis-souvenirs van hout nu veel meer.

We wilden nu echt op zoek naar een nieuwe tv en eetkamerstoelen. Dat kon goed in de herfstvakantie. We gingen naar De Bommel en Hoogenboezem in het Alexandrium. We zagen wel mooie stoelen, maar ik twijfelde nog over de kleur, dus daar gaan we een andere keer nog naar terug. Bij BCC lieten we ons voorlichten voor een nieuwe tv. We kwamen uit op de Sony 55XH8096. We bestelden de tv, zodat hij thuis gebracht zou worden. Ik ben erg benieuwd hoe het staat van een 37 naar 55 inch.

Ons neefje kwam een nachtje logeren. Hij had dit zelf aan ons gevraagd, zo schattig. Hij werd gebracht na mijn dutje. Mijn zus, zwager en nichtje bleven gezellig nog even borrelen. Tijdens het eten hoefden we ons helemaal niet met ons dochtertje te bemoeien. Ze keek naar haar neef en at haar hele bord leeg. Ging dat elke avond maar zo makkelijk. Na het eten gingen ze samen in bad. Wat een plezier hadden ze. Ons neefje ging heel makkelijk slapen, terwijl ons dochtertje nog een aantal keer riep. Om half vier moest ik plassen en toen ik net weer een uurtje sliep riep mijn neefje. Hierna lukte het mij niet meer om nog te slapen. Gelukkig bleef het stil tot 7 uur waardoor ik nog ontspannen lag. Ons neefje vond het zo leuk, dat hij wel vier nachtjes wilde blijven. We beloofden dat hij de volgende vakantie weer mocht komen.

We hadden voor een week een huisje gereserveerd in Zoutelande. We hoefden alleen de weg maar over te steken en met een hoge trap een duin over te gaan, voordat we konden genieten van het heerlijke strand en de strandtent Strandzot.

Na mijn dutje op de aankomstdag (maandagmiddag), gingen we daarna het strand verkennen. Het was nog hoog water, dus ik kon mooi op het bankje van de strandtent zitten, terwijl mijn vriend en dochtertje aan het graven waren. Een vertederend tafereel waarbij ik mij tegelijkertijd erg gelukkig en beperkt voel. Het laatste omdat ik maar heel even kan helpen en daarna verplicht toekijk. Toen we moe werden gingen we een hapje eten bij De Strandzot. Ik had van tevoren al contact met hen gehad over glutenvrij eten en ze hadden speciaal een glutenvrije hamburger gemaakt. Zo fijn dat ze zo hun best doen en hij was nog heerlijk ook. We maakten gelijk een reservering voor woensdagavond als mijn ouders op bezoek waren.

Dinsdagochtend gingen we weer naar het strand. Het was eb, dus nu hadden we een heel lang stand. Er werd weer flink wat afgegraven en ik was gaan zitten op een boodschappentas in het zand. Er stond flink wat wind, dus ik kreeg het best koud. ’s Middags ging ik met ons dochtertje de speeltuin zoeken. Eerst lopend, maar we vonden hem niet. Toen de fiets gepakt om de andere kant op te gaan en toen kwamen we hem snel tegen. Ons dochtertje klauterde op de glijbanen, terwijl ik op een bankje in het zonnetje zat.

Woensdagochtend kwamen mijn ouders. We hadden glutenvrije boluscake besteld bij de bakker en ook lekkere broodjes voor de lunch. Ons dochtertje liet hen enthousiast het hele huisje zien en het bijbehorende speelgoed. Aan het eind van de middag gingen we weer naar het strand. De mannen gravend in het zand en mijn moeder en ik op het bankje. Toen ons dochtertje wat moe werd gingen we weer naar De Strandzot. Ik had 2x glutenvrije varkenshaas met champignonroomsaus geregeld. Genieten was het weer. Mijn ouders bleven ook slapen. De volgende ochtend vroegen we hen nog een nachtje te blijven. We wilden gaan varen in Middelburg en dan hadden we alle tijd. Dat aanbod namen ze aan.

De rondvaart zou starten om 10.30 uur, maar om 10 uur was het nog gesloten. We liepen een kort rondje door het centrum, maar om 10.30 uur was het nog steeds dicht. Ik belde het mobiele nummer bij nood en kreeg te horen dat ze nog niet wisten of ze gingen varen en zo ja, zou dat pas om 12 uur zijn. Ik was geïrriteerd, want we waren speciaal voor het varen naar Middelburg gegaan. Ook konden we niet ver lopen, want ik had mijn rolstoel thuis gelaten. We besloten een taartje te gaan eten bij De Juf. Hier hadden ze lekkere smoothies en glutenvrije brownie en kersentaart. Ondertussen kreeg ik een appje dat er om 12 uur gevaren werd. We wilden toch nog en reserveerden vijf plekken. De schipper vertelde erg leuk en zo kwamen we meer te weten over Middelburg. Na mijn middagdutje maakten we met zijn allen een grote Disney puzzel van 1000 stukjes in de serre. Mijn vader en dochtertje waren tijdens mijn dutje al begonnen. Net voor het avondeten voegden we alle stukken samen. Mijn vriend had pasta gekookt en na het eten maakte hij samen met mijn vader de puzzel af.

Vrijdagochtend ging iedereen behalve ik naar het strand. Ik had zin in een pyama ochtend en genoot van mijn serie ‘Vis a Vis’ op Netflix. Ze bleven lang weg en stuurden mij leuke foto’s, zodat ik ook kon meegenieten. Na de lunch gingen mijn ouders weer naar huis.
’s Avonds gingen we naar de pizzeria. Het eten was prima, maar niet bijzonder. Gelukkig hadden we zondag nog een reservering bij De Strandzot staan, als afsluiting van de week.

Zaterdagmiddag ging ik vroeg rusten, zodat we genoeg tijd in het zwembad hadden. We gingen naar het Vrijburgerbad in Vlissingen. Ons dochtertje wilde alleen maar in het grote bad zwemmen en had zoveel plezier. Ook ging ik zes keer met haar van de hoge glijbaan. Die vond ze wel spannend, omdat hij in het donker was. Na vier keer de trap naar de glijbaan opklimmen gingen we even wat drinken en snoepen, zodat ik bij kon komen. Net voor sluitingstijden om 16.30 uur gingen we het water weer uit. We hadden heerlijk gezwommen.

Onze laatste dag was alweer aangebroken. Op advies van mijn vriendin gingen we nog naar Hof Poppendame. Hier kon ons dochtertje heerlijk spelen en wij taartjes eten. Ook hadden ze glutenvrije poffertjes die ik natuurlijk uit wilde proberen. Dit keer lukte het ons echt om van de laatste dag nog te genieten. We hadden afgesproken pas ’s avonds te gaan inpakken. Voor het diner gingen we nog een uurtje naar het strand. De glutenvrije hamburger smaakte weer heerlijk. We zwaaiden de strandtent en het strand gedag en klommen voor de laatste keer de duin over. Wat hadden wij een heerlijke vakantie gehad.

Deze week was helemaal gericht op de derde verjaardag van ons dochtertje. Dinsdag maakte ik in etappes de glutenvrije chocoladetaart. Na het sporten bij de fysiotherapeut, maakte ik eerst de vulling voor de tussenlaag van witte chocolade. ’s Middags bakte ik de cake voor de taart en toen ons dochtertje op bed lag, was het tijd om de taart af te maken. Mijn vriend sneed de taart horizontaal voor mij doormidden, zodat ik de vulling ertussen kon doen. Ondertussen was de pure chocolade voor het glazuur gesmolten. Wat duurde het lang voordat deze ging stollen. Mijn vriend had ondertussen alle versiering opgehangen. Eindelijk kon de taart ingesmeerd worden met glazuur en de M&M’s erop. Wat was hij leuk geworden, maar ondertussen was het 21.15 uur, dus ging ik naar bed toe.

De volgende ochtend vroeg ons dochtertje direct of ze nu drie was. Ze was erg nieuwsgierig naar haar cadeaus. Ze had tijdens de zomervakantie al een groot bed gehad. Nu kreeg ze van ons nog een strijkplank, strijkijzer en een spelletje. ’s Morgens kwamen de drie oma’s en opa. Ze waren er precies om 10 uur om te zingen en de taart aan te snijden. Wat werd ze verwend met veel cadeaus. ’s Middags kregen we weer visite. Dit was een stuk drukker met vijf kids die speelden, maar ook erg gezellig.

De rest van de verjaardag vierden we zaterdag. Dit hadden we ook in tweeën gedeeld. Heerlijk om voor iedereen de tijd te hebben en ons tegelijk netjes aan de corona regels te houden.