Mijn blaas was al een paar dagen onrustig. Donderdagnacht was ik er drie keer uit geweest om te plassen, maar de rest van de dag had ik weinig klachten. Ik besloot mijn urine niet weg te brengen, maar vrijdag aan het eind van de middag speelden de klachten weer op. Wat baalde ik dat ik mijn urine niet door de huisarts had laten testen. Zaterdagavond vond ik het erg irritant worden en benaderde ik de huisartsenpost via de chat. De arts adviseerde mij om direct mijn urine te brengen, dus ik stapte in de auto.
Bij het aanmelden bij de assistente kreeg ik eerst een mondkapje. Vervolgens mocht ik naar binnen. Na het inleveren van mijn urine, moest ik plaats nemen in de wachtkamer. Wat zag ik veel mensen die tijdens het wachten hun mondkapje weer afzetten, onbegrijpelijk. Na 20 minuten wachten, meldde ik mij weer bij de assistente om te vragen hoe lang het nog ging duren. Mijn urine was getest en er moest nog overlegd worden. Er bleek geen ontsteking in te zitten, dus waarschijnlijk speelde mijn overactieve blaas weer op. Fijn om te weten dat er geen ontsteking is.
We hadden gepland om de workshop met zijn vieren te doen, maar mijn zus had keelpijn, dus zij kon helaas niet mee. De workshop startte met thee en gebak en een korte instructie. Hierna gingen we zelf aan de slag. Ik wilde een ketting met gekleurde balletjes erin. Wat was dat moeilijk om precies de juiste hoeveelheid glas te smelten en tegelijkertijd het stokje de hele tijd te draaien. Gelukkig ging het na wat extra tips voor het werken met de mal steeds beter. Ook had ik bij Marion op haar Facebook pagina leuke beschermengeltjes gezien. Deze mochten we ook zelf maken. Het lijfje moest gemaakt worden van een grote druppel, dus ook hierbij vroeg ik wat hulp. De drie uurtjes waren zo voorbij. Helaas konden we de kralen niet direct meenemen, want ze moesten nog uitharden. We maakten een afspraak om ze vrijdag op te halen. Wat een gave workshop was het, waarin we veel meer gemaakt hadden, dan dat we van tevoren gedacht hadden.
Ik had een afspraak voor mijn MRI binnengekregen, maar precies voor een datum dat wij op vakantie zijn. Toen ik belde om de afspraak te verzetten, kreeg ik te horen dat mijn neuroloog naar een ander ziekenhuis ging. Ik vroeg direct of ik hem kon volgen, maar de assistente vertelde dat hij iets heel anders gaat doen. Toen ik uitlegde dat ik niet bij één van de andere neurologen geplaatst wilde worden, bood zij aan dat ik een telefonisch afspraak kon maken. Zo kan ik het zelf met de neuroloog bespreken op 22 september.
Nadat ik opgehangen had, kreeg ik een flinke huilbui. Ik heb veel vertrouwen in hem en hij kan goed luisteren. Ook praten we elk jaar over stamceltransplantatie. Nu hopen dat ik weer een fijne en goede neuroloog weet te vinden.
Wat een hoop regeldingen deze week. Bij de meeste had ik al een keer contact gezocht, maar was er nog geen afspraak gepland.
Het eerste belletje was naar het ziekenhuis. Op 11 september had ik al gebeld, maar ik had nog geen afspraak ontvangen. De assistente zou het nogmaals bij de neuroloog onder de aandacht brengen.
De tweede was een appje naar de plantenverzorger van mijn oude werk. Hij komt eens in de twee jaar om onze grote planten weer mooi in model te brengen. In het begin zíjn ze weer wat kaal, maar na een tijdje worden ze weer zo mooi. Hij was toevallig vandaag in de buurt en kon direct al komen. Superfijn, want eentje was zo hoog geworden, dat we bang waren dat hij om zou vallen.
De derde was met de glazenwasser. Ik zat al sinds januari op een specificatie te wachten en had inmiddels de glazenwasser al 4x aangesproken. Afgelopen weekend een appje gestuurd naar de ‘hoge baas’ en direct belde de glazenwasser om langs te komen. Wat mij betreft, mocht hij de specificatie ook appen. We hoefden de periode waarover we discussie hadden niet te betalen en kregen de rekening voor feb tm aug. Hoppa, ook weer afgehandeld.
De vierde wil nog niet lukken. In oktober 2019 had de schilder onze kozijnen op de eerste verdieping geschilderd. Nu was er vogelpoep door de lak heen gebrand en ook zaten twee scheurtjes in de rand. Dit kan echt niet binnen één jaar en ik las op de site van de schilder dat ze twee jaar garantie geven. Ik had vorige week onze klacht kenbaar gemaakt via de app, maar nog steeds geen reactie. Nogmaals een appje gestuurd.
Als het lukt om dingen goed te regelen en af te ronden, geeft het best veel voldoening, maar ik raak wel eens geïrriteerd als ik geen reactie krijg. Zo zitten we nog steeds te wachten op uitbetaling van de kinderopvang van de periode dat ze dicht waren vanwege Corona. Voor ons gaat dat via de gemeente en zij doen er zo lang over. Degene die via de belastingdienst uitbetaald kregen, hebben het bedrag de eerste week van juli al ontvangen. Ik ben inmiddels de tel kwijt geraakt, hoe vaak ik hierover al gebeld en gemaild heb. Het gaat om een aardig bedrag, dus het is zeker de moeite om daarvoor mijn best te doen.
Sinds de Corona-uitbraak was ik niet verder gekomen dan Berkel en Bergschenhoek met winkelen. Ik wilde weer eens naar een winkelstraat en koos voor Zoetermeer. Ik vroeg mijn moeder om mee te gaan. We gingen op vrijdag gelijk om 9.30 uur. Het ging best goed, al was het soms wat lastig om uit een winkel te komen, omdat veel mensen direct voor de ingang langslopen. Zij willen zo ver mogelijk bij tegemoet komende mensen en de scheidingslijn vandaan blijven. Ik kocht een shirtje bij Esprit en voor ons dochtertje nog een pyama. Eigenlijk wilde ik ook nog een nieuwe spijkerbroek, maar had geen zin/fut om deze te passen.
Het werd snel half twaalf en we besloten ook nog te lunchen bij restaurant Clooney. Zoals altijd bestelde ik een glutenvrije club kip. Heerlijk. Hierna was mijn energie wel op en gingen we naar huis.
Mijn vriend was in de laatste week van zijn vakantie begonnen met een legpuzzel van 2000 stukjes. Waar hij een hele avond kan puzzelen, doe ik soms een stukje van max een half uur. Ik vind het wel leuk om te doen, maar krijg snel last van mijn nek. Ik had al een paar keer leuke Disney puzzels van 1000 stukjes gezien, op de lokale ruilsite. Misschien is dat wat voor mij.
Ik begon op dinsdagavond met ons dochtertje de kantjes uit te zoeken. Zij vond het erg gaaf om te helpen. Mijn vriend wilde ’s avonds ook wel puzzelen en hij begon met de lucht. Toen ik thuis kwam van een theetje bij een vriend, puzzelde ik nog een half uurtje mee.
Op woensdag puzzelde ik na de lunch nog zeker een uur. Zodra ik wakker was ging ik weer verder. Na het avondeten maakten mijn vriend en ik hem af. Ik kon mijn rechterarm haast niet meer optillen en ook mijn nek deed pijn. Daarom puzzel ik altijd maar eventjes, maar het was zo leuk.
Al ruim een jaar geleden is er gestart met Yin Yoga bij Fysio Plus, waar ik ook wekelijks fitness onder begeleiding van een fysiotherapeut. Ik heb direct mijn interesse kenbaar gemaakt om deze vorm van yoga uit te proberen als de les ook overdag gegeven zou worden. Helaas wordt dit nog steeds niet gedaan, dus besloot ik een avondles te volgen op dinsdagavond van 19.30-20.30 uur.
Erg moe ging ik erheen, maar tijdens de yoga had ik er geen last van. We begonnen met een zittende ontspanningsoefening. Hierna begonnen de houdingen. Eerst eentje voor de rug en de trainster gaf gelijk tips hoe de oefening het makkelijkst uit te voeren was. De stretch-houdingen houd je een paar minuten vast, waarna je ontspannen gaat liggen om de houding nog na te voelen. Tijdens de houding houdt je de ogen gesloten en ontspan je. Dit lukte best goed, al stopte ik soms net iets voor de andere deelnemers. We deden op deze wijze 7 houdingen. Toen was het tijd voor de eindontspanning. Het was een heerlijke les, waarbij ik de focus meer vond liggen op het meditatieve aspect, dan de yoga-houdingen. Ik zou deze les wel wekelijks willen doen. Helaas is er geen plek op het tijdstip van 19.30-20.30 uur. Het uur hierna wel, maar om 21.30 uur lig ik vaak al op bed. Ik ga maar eens zoeken bij andere yoga-studio’s of daar deze lesvorm ook gegeven wordt.
Wat een drukte in mijn hoofd deze week. Ik wil alles weer gelijk gewassen en opgeruimd hebben. Er staan weer gezellige afspraken in de agenda, waar ik naar uitkijk om mijn vriendinnen etc. weer te zien.
Door mijn drukke hoofd, lukt het me de eerste dagen thuis niet om ’s middags in slaap te vallen, waardoor de middag en avond extra pittig zijn. Ook heb ik nu meer last van de warmte, doordat deze nog in huis hangt. Gelukkig is de buitentemperatuur laag, waardoor het binnen steeds een halve graad koeler wordt.
Toch is het heerlijk om weer thuis te zijn. Ons dochtertje gaat deze week twee dagen naar de opvang. Op de eerste dag verruilden we haar ledikant voor een groot bed. Best een klus, maar het eindresultaat is erg gaaf. Er heeft zich een koper gemeld voor het ledikant en de commode, waardoor alles snel weer weg is. Wat worden kleine meisjes groot. Over een maand wordt ze drie.
Op vrijdag ging ik, na het wegbrengen van ons dochtertje naar de opvang, naar mijn vriendin in Zevenhuizen. Daar eerst bijgekomen op de bank voordat we naar de Intratuin gingen. Ik had nog wat vaste planten nodig, maar wilde persé de fijnstraal. Op internet stond dat ze beperkt op voorraad zijn, maar in de winkel konden we ze niet vinden. De medewerker die we aanspraken, had geen idee welke plant we bedoelden. Ook de andere twee vaste plantensoorten waren niet te vinden. Wat een teleurstelling. Tijd om weer verder bij te kletsen op de bank. Om 12 uur ging ik richting huis.
Vanuit de auto belde ik naar tuincentrum de Driesprong of ze daar de planten wel hebben. Ze hadden ze op voorraad, dus ik besloot hier nog even langs te gaan. Het kostte wat meer tijd dan verwacht, maar nu was ik toch met planten thuis. Mijn vriend hielp met uitladen en maakte mijn lunch, want ik was over mijn grens gegaan. Gauw naar bed om op te laden en de rest van de dag rustig aan te doen.
We waren vorige week al twee keer (dinsdag en donderdag) bij het Robin Hood restaurant in Drouwen wezen eten. Het is een Bourgondisch restaurant waar ze bij binnenkomst direct een glutenvrij broodje serveren, het vlees op de grill wordt bereid en er een aparte glutenvrije frituurpan is.
Het restaurant ligt naast het attractiepark Drouwenerzand. Ons dochtertje wilde er graag heen en het park lag ’s middags grotendeels in de schaduw. We besloten hier dinsdagmiddag na mijn dutje naartoe te gaan. We begonnen met een ritje in de vliegende olifanten, gevolgd door een treinrit en de zweefmolen. Ook gingen we in de draaimolen en de autorondrit. Dit laatste wilde ons dochtertje heel vaak achter elkaar, dus ik zocht een plaatsje op het terras om mensen te kijken. Mijn vriend haalde het avondeten: frites met een glutenvrije kroket en frikandel. Erg goed geregeld hier. Hierna gingen we in nog een paar dingen, maar we werden de 34 graden ook wel zat en het was al bijna 19 uur. Terug naar ons vakantiehuisje en lekker afkoelen in de airco van de auto.
Door de warmte deden we deze week verder rustig aan. We gingen elke dag zwemmen en weer lekker uit eten op woensdag- en vrijdagavond. Voor koken was het eigenlijk te warm, maar dit deed mijn vriend toch dapper.
Op vrijdagochtend kwam een vriendin met haar gezin op bezoek. Zij stonden op een camping dicht bij ons en vanwege Corona hadden we elkaar een tijd niet gezien. Meestal spreken we in Dordrecht samen af, waardoor ik haar kinderen al zeker vijf jaar niet gezien had. Wat waren die groot geworden. Heel leuk om haar gezin weer compleet te zien. Onze kinderen vermaakten zich goed, zodat we gezellig konden kletsen. Ik had op mijn 13, 14 en 15e op dezelfde camping gestaan met mijn ouders, dus was erg benieuwd wat nog hetzelfde was. De ochtend vloog voorbij. ’s Avonds gingen we voor de derde en laatste keer bij Robin Hood eten, wat weer erg lekker was.
Zaterdagochtend gingen we naar Zoo Bizar in Orvelte. Dit is een verzamelhuis met bijzondere (huis) dieren zoals grondeekhoorns, gordeldieren, stinkdieren, vleerhond, insecten, slangen enz. Ons dochtertje keek in alle hokken. Toen we bijna alles gezien hadden, werd er een presentatie gegeven over drie dieren: de kleine tenrek, hagedis en slang. Je mocht deze ook aanraken, erg leuk gedaan. We liepen ook nog een rondje in het monumentale dorpje. Op de terugweg lunchen we bij pannenkoekenrestaurant de Strohoed in Elp. We hadden hen al twee keer gebeld (op de dag zelf) voor het avondeten, maar steeds zaten ze vol. Erg leuk dat we er nu toch konden eten. Wel binnen, want het regende. De pannenkoek was erg lekker, al kreeg ik hem maar voor de helft op. De andere helft pakten ze in, zodat ik daar morgen nog een keer mee kon lunchen.
Op zondag gingen we naar Landgoed ’t Loo in Oldebroek waar mijn schoonzus en neefje hun verjaardag vierden. Dit was ruim een uur rijden, dus na het ontbijt meteen de auto in. Het was een erg leuke dag met taart en zwemmen in de plas met z’n allen. Meestal gingen we na de lunch weer terug, maar het was zo gezellig dat ik daar op een bed ging rusten. Ik was erg onrustig, want ik hoorde vreemde geluiden en was erg benieuwd wat de rest aan het doen was. Op een gegeven moment had ik mijn telefoon erbij gepakt om mijn lijf wat rust te geven en mijn onrustige geest bezig te houden. Na een uur zocht ik de gezelligheid weer op en zag dat ons dochtertje weer aan het zwemmen was. Om 16.00 uur was het tijd om naar ons vakantiehuisje terug te gaan. Ons dochtertje was na een paar minuten al in slaap gevallen. Wat een bonusdag nu het zonnetje zo meegewerkt had.
Op maandagochtend pakten we onze spullen in en gingen we weer naar huis. Een dag eerder dan gepland, maar doordat we voor vandaag geen plannen hadden, leek het ons heerlijk om weer in ons eigen bed te slapen. We mochten ons dochtertje bij mijn ouders brengen, zodat we de spullen uit konden pakken en ik ook kon uitrusten. Daarna aangeschoven voor het avondeten. Fijn al die hulp op zo’n intensieve dag.
We hadden de meeste tassen en kratten vrijdagavond al in de auto gezet, maar de laatste dingen moesten er nog bij. Ook namen voor het eerst de twinnyload van mijn ouders mee met daarop de rolstoel. Zo hadden we meer ruimte in de auto om boodschappen en speelgoed mee te nemen. Om 9 uur stapten we in de auto en we reden soepel door naar ons vakantiehuisje. Daar lag de sleutel klaar. We ruimden alles grotendeels op en na de lunch kon ik even naar bed.
’s Middags ging ik met ons dochtertje naar het buitenzwembad. Dit was heel erg leuk. Ze wilde ook graag een keer van de hoge glijbaan, dus klommen we samen naar boven. Ze vond het toch nog wel spannend, dus hierna gingen we weer bij de kleine badjes spelen. We hadden om half zes een tafel gereserveerd bij Toby’s steakhouse in het dorp. Hier konden we lekker buiten eten en genieten van de wijn, het eten en het vakantiegevoel.
Op maandag gingen we naar Wildlands. Er waren afgelopen weekend al negatieve krantenberichten verschenen over de drukte, dus we waren hierop voorbereid. We begonnen om 10 uur met Jungola en hier hadden we nauwelijks last van de drukte. Dit veranderde toen we toe waren aan Serenga. Wat een hoop mensen en op sommige plekken was 1,5 meter afstand houden niet mogelijk. Bij de safari truck was een wachtrij van een uur en we hadden honger, dus deze sloegen we over. Vanaf het terras hadden we met een frietje erg mooi uitzicht over alle giraffen, zebra’s, neushoorns en impala’s. Hierna volgde het Arctic de nog, maar hier liepen we vrij snel doorheen. Ons dochtertje was moe en wij waren de drukte zat. Ons dochtertje sliep al bij mij in de rolstoel voordat we bij de parkeerplaats waren. Het was erg leuk geweest, op naar de rust van ons vakantiehuisje.
Ontbijten in onze grote tuin
Op woensdag kwamen mijn ouders een dag langs die in Nijverdal op de camping stonden. Ik wachtte hen op met ons dochtertje in de speeltuin. De speeltuin moest natuurlijk direct geshowd worden. Na mijn middagdutje gingen we naar het zwembad. Dit deden we met de auto, want na het zwemmen en heel vaak de hoge glijbaan op klimmen, lukt het mij niet om ook nog terug te lopen samen met een moe meisje. Ons dochtertje wilde ook hier alles laten zien wat ze al kon. Heerlijk hoe ze hiervan genoot en daardoor wij ook. Toen we terug kwamen, stond alles al klaar voor de bbq en kon ik in de schaduw bijkomen. De temperatuur liep al flink op en het zou de komende week alleen maar heter worden. Gelukkig hadden we een hele grote tuin, waar altijd wel een plek in de schaduw was.
Van vrijdag t/m maandag kwam mijn schoonmoeder logeren. Ook zij ging mee naar het zwembad. Op zaterdagavond gingen we naar het buffet van het compleet glutenvrije restaurant de Steakerij. Hier waren we vorig jaar ook al een aantal keer wezen eten en ook nu voldeed het weer aan de verwachtingen.
Genieten van ijs met gekleurde spikkels. Musketzaad is niet glutenvrij, maar deze versie wel
Zondag hadden we gereserveerd voor de stoomtrein van Stadskanaal naar Veendam. Er was gelukkig veel bewolking, waardoor het erg meeviel met de voorspelde warmte. We genoten van de rit. Op het station van Veendam aten we een ijsje, voordat de terugrit begon. We deelden de volledige wagon met een echtpaar, dus dat was zeer corona-proof.
