Auteur: Simone

Nu het zo vroor was het wachten totdat de eerste mensen bij ons in de achtertuin op de sloot gingen schaatsen. Toen de eerste stoere jongens het ijs getest hadden, heb ik (nadat ik bijgekomen was van het werk) ook mijn schaatsen opgezocht. Het was weer flink wennen en ik blijf moeite houden met mijn evenwicht, maar ik kan het wel. Niet zo lang natuurlijk, maar heerlijk om weer even op het ijs te staan.

De volgende dag kwam een vriendin met haar dochters schaatsen en ben ik ook meegegaan. Iets langer dan gisteren en het ging ook wat beter. Het geeft z’n dubbel gevoel. Aan de ene kant ben ik heel trots dat ik het weer kan, maar aan de andere kant ben ik zoveel slechter in het schaatsen dat ik met weemoed terugdenk.

Een vriendin kwam op bezoek en wilde graag shoppen voor een paar zwarte laarsjes. Ook ik kon nog wel wat aanvulling van mijn kledingkast gebruiken, dus we gingen kort naar Rotterdam. Mijn vriendin reed, zodat ik mijn energie kon gebruiken voor het lopen. In elke schoenenwinkel waar we kwamen, ging ik gelijk op het bankje zitten en keek mijn vriendin rustig rond. Ik vond het namelijk veel te koud om in de rolstoel te zitten, dus zo was het een prima oplossing. Na een paar winkels was het de hoogste tijd om op te warmen tijdens de lunch. Ook begon ik weer aardig te zwalken, dus rust was hard nodig. Hierna was ik ook wel op, dus daarna naar huis gegaan na een gezellige ochtend met bijkletsen en twee shirtjes in de pocket.

Vrijdag is de dag, waarop ik tijd heb voor mezelf en leuke dingen kan doen. Soms is het alleen niet makkelijk om iemand te vinden die mee kan. Bijna iedereen heeft kinderen of is aan het werk. Ik heb mij voorgenomen om dan gewoon alleen op stap te gaan. Ik ben naar 50 Shades of Freed geweest. Om mij nog meer alleen te laten voelen, zat er verder niemand ik de bioscoop J. Het was ook om 13 uur al. Ik heb heerlijk genoten van de film en zou een volgende keer rustig weer alleen gaan.

Helaas kon onze oppas niet, dus waren mijn vriend en ik aan het schuiven geweest met ons werk waardoor we zelf op konden passen. Sanne was ‘s nachts al vaak wakker geweest waardoor ik om 5:15 Sanne de fles aan het geven was. Hierna alleen nog licht gedommeld, dus ik begon al vermoeid aan een pittige dag. Gelukkig is ons dochtertje ’s morgens erg makkelijk en goedgehumeurd. Mijn zus en neefje kwamen even oppassen zodat ik naar de huisarts kon. Ook hielpen zij met ons dochtertje in bad doen. Alleen is dat altijd een hele klus.

Ik had ook nog flinke spierpijn van het wandelen zondag, maar wil mij zo graag bewijzen op mijn nieuwe werk, dat een moe lijf en een kort nachtje niet genoeg redenen zijn voor een ziekmelding (wat natuurlijk wel heel verstandig zou zijn). Ik had mijn moeder geregeld voor de woensdagmiddag en mijn vriend zou ’s middags voor mij en het eten zorgen. Op het werk was het druk, maar ik kreeg wel alles af. Mijn apotheker benadrukte nog, dat ze het fijn vond, dat ik er was en dat ik mijn toegevoegde waarde al bewezen had. Dat was heerlijk om te horen. Thuis kon ik rustig op de bank gaan liggen en het avondeten werd gekookt. Om 19 uur nog wel ons dochtertje de fles gegeven en op bed gelegd en zelf ook gelijk naar bed gegaan. 19:30 uur is erg vroeg, maar ik kon echt niet meer.

Meestal als we gaan wandelen, duwt mijn vriend de kinderwagen. Nu was ik alleen met de kinderwagen onderweg naar een vriendin. Op de heenweg heb ik op twee punten getwijfeld of het niet te ver was. Ik besloot door te zetten. Ik hoefde niet direct weer terug. Kapot kwam ik daar aan en bedacht dat mijn vriend ons misschien op kon halen met de auto. Helaas kon ik hem niet bereiken, dus moest ik wel zelf terug lopen. Ik had al bedacht dat ik nu morgen niet ging sporten. Deze wandeling was al sportief genoeg. Gelukkig ging de terugweg vlotter dan de heenweg. Ons dochtertje was in slaap gevallen, dus thuis kon ik eerst bijkomen. Nog nagekeken hoe ver ik nu gelopen had. Het was 3,6 km.

Ik had enorm opgezien tegen deze drukke week, maar hij ging eigenlijk hartstikke goed. Elke dag had ik wel iets. Op mijn werk ging het erg goed. Ik heb mij vier van de zes uur heel erg nuttig gevoeld. Ook duizelde het mij een stuk minder na het werken, waardoor ik weer wat sneller kan ontspannen.

Toen was het vrijdag en tijd voor het afscheid op mijn oude werk. Ik ging er erg nerveus naartoe met appelflappen, koffie- en chocoladebroodjes. Ik heb alle medewerkers nog uitgebreid gesproken tijdens de lunch en tot slot nog de directie. Met mijn baas nog wat mooie herinneringen opgehaald. Toen hij vroeg of ik met een positief gevoel terug zou kijken, heb ik eerlijk geantwoord, dat ik dat wel deed over de eerste jaren, maar dat ik mij sinds de diagnose erg aan de zijlijn gezet heb gevoeld. Zeker om van dit gevoel af te komen is het goed dat ik een nieuwe baan heb.

Thuis aangekomen was ik helemaal leeg. Eigenwijs als ik ben, was ik op de terugweg nog even naar de Ikea gegaan. Ik reed er langs en had nog wat dingetjes nodig, dus dan moet dat op dat moment ook nog. Gelukkig had ik nog twee uur voordat ik onze dochter weer op moest halen bij de opvang.

Ik kan dus wel iets  meer dan dat ik zelf denk. Gelukkig heb ik het hele weekend nog geen plannen dat mocht ik nog een terugslagje krijgen, ik hier ook gewoon aan toe kan geven.

Ik stond maandag al niet zo fit op, maar schreef dit toe aan een nawee van afgelopen zaterdag. Ik was gewoon gaan sporten en nog naar de fysiotherapeut geweest om mijn rug los te maken. Op de behandeltafel voelde ik mij al wat misselijk, maar ook nu dacht ik aan vermoeidheid. Mijn vriend was ’s middags al ziek zijn bed in gedoken en na het ophalen van ons dochtertje keerde ook mijn maag zich om. Allebei ziek en slap en toch een klein meisje om voor te zorgen. Ik schakelde mijn moeder in, want het overgeven was bij allebei nog niet gestopt en Sanne moest een fles en naar bed. Gelukkig kwam mijn moeder ons helpen, terwijl ze al een drukke oppasdag achter de rug had.

Dinsdag waren we allebei nog niets waard, dus hadden we weer een hulplijn ingeschakeld. Dit keer mijn schoonzus, die met een tas vol crackers arriveerde en ons een paar uurtjes de zorgen voor ons dochtertje uit handen nam. Woensdag was mijn moeder nog drie uurtjes geweest. Daarna hebben we samen weer voor ons meisje kunnen zorgen.

Ik knapte iets sneller op dan mijn vriend, maar mijn energie is nog ver te zoeken. Ik was vandaag wel gaan werken, maar daarna weer een tijdje op bed gaan liggen. Morgen gelukkig een rustig dagje in het vooruitzicht.

Na een hele rare nacht waarin ik van 2:30 uur tot 6:00 uur wakker gelegen had, maar gelukkig ook lang uitsliep, wilde ik graag naar buiten. De dag ervoor had ik de hele dag binnen gezeten en van ons goede voornemen om elke dag te wandelen kwam nog weinig terecht.

Ik stelde voor om naar het bos te gaan. De temperatuur was heerlijk en er stond niet al te veel wind. We waren verrast door de schade die de storm aangebracht had. Er waren in één stuk veel bomen geknapt. Wat een schade. We liepen een rondje van een half uurtje. Daarna plofte ik neer op de autostoel terwijl mijn vriend de kinderwagen opklapte met een slapende dochter. De rest van de dag veel tv gekeken. Seizoen 6 van Homeland en The Good Witch.

Vandaag vierde ik mijn verjaardag. Ik had de dag in tweeën gedeeld. ’s Morgens van 10-13 & ’s middags van 15-17. We konden de ochtend rustig beginnen met drie vrienden en vier kids. Gelukkig speelden de kinderen vrij zelfstandig, dus konden wij lekker kletsen. Ik werd al verwend met een tegoedbon voor zippline in Scheveningen. Ik had dat gezien tijdens een terrasje toen ik zwanger was en leek mij super cool om te doen. Van mijn vriend had ik de dag ervoor al een mooi boeket gehad en een maand geleden een mobiele telefoon. Ook werd er een boeket bezorgd. Het was eventjes zoeken naar het kaartje. Hij kwam van mijn nieuwe werk. Onwijs leuk.

Nadat de visite weg was, kroop ik gelijk op de bank en maakte mijn vriend lunch en ruimde de spullen op. Om twee uur twijfelde ik echt hoe ik de middag door moest komen, maar hij ging eigenlijk vanzelf. We hadden een huiskamer vol visite. Ik mocht weer blijven zitten en mijn vriend voorzag iedereen van taart en drinken met af en toe wat hulp in de keuken. Zo kon ik mijn energie voor de visite gebruiken en daarmee kletsen. Ook nu werd ik verwend met cadeaus. Een handtas, bon schoonheidsspecialiste & Etos en heel veel lekkere verzorgingsproducten van Rituels & Vichy.

De middag vloog voorbij en iedereen maakte aanstalten om weg te gaan. Ik nodigde mijn zus, zwager en neefje uit om mee te eten (lees frituren) en hier gingen ze op in. Zo duurde mijn verjaardag net nog wat langer en was het toch ontspannen. Ik heb een heerlijke dag gehad en denk dat het een goed recept is om het volgend jaar weer zo te doen.

Vandaag was het tijd om voor de tweede keer te gaan sporten. Het ging een stukje makkelijker dan vorige week gelukkig.

Voordat ik onze dochter op ging halen, ging ik nog even winkelen in Berkel. Ik was nog steeds niet geslaagd voor schoenen na het shoppen laatst in Zoetermeer. Op hakken lopen lukt nog steeds niet, dus het is tijd om mijn verzameling schoenen flink te gaan uitbreiden. Pas had ik een begrafenis en liep ik daar in mijn nette kleding met sportschoenen. Tegenwoordig kan dat prima, maar ik zou dan liever nette schoenen dragen. Gelukkig hadden ze twee paar naar mijn zin en nog met wat korting ook.

Thuis eerst een beetje met onze dochter gespeeld, maar ook rustig op de bank gelegen. Zo had ik toch genoeg energie om een hapje te eten met de ladies. Ze hoefden pas om 21:30 uur te voetballen, dus dit was een manier om lekker bij te kletsen. Het was onwijs leuk om iedereen weer te zien. Ik had ze voor het laatst gezien toen ze op kraamvisite kwamen. Om half tien was ik thuis en kon, na vertellen hoe het geweest was aan mijn vriend, gelijk naar bed toe. Zo laat heb ik al lang niet meer op bed gelegen.