Auteur: Simone

Waar ik de vorige keer dagen geworsteld heb om een artikel van 500 woorden te schrijven, had ik de eerste versie nu binnen 45 minuten op papier staan. Ik had al wel een tijdje nagedacht over welke onderwerpen ik wilde gaan schrijven. Mijn vriend controleert nog steeds mijn teksten, voordat ik deze plaats, om zoveel mogelijk taal- en spelfouten eruit te halen. Hij scherpt het stuk soms ook nog aan door een kritische vraag te stellen. Ik kwam er nu ook pas achter, dat ik het MS magazine van maart nog niet ontvangen heb, dus daar heb ik een mailtje over gestuurd. Ik ben natuurlijk wel benieuwd hoe mijn vorige artikel gepresenteerd is 🙂

Even opgeslokt worden door de normale gang van zaken, gezellige Paasdagen, eet- en borrelafspraken bij vrienden. Tegelijk wordt ook de woonkamer van mijn schoonmoeder opgeknapt, waar ik help met inspiratie opdoen voor nieuwe decoratie, terwijl mijn vriend er druk aan het klussen is.

Inmiddels heb ik ook een afspraak bij de verzekeringsarts van het UWV gemaakt voor woensdag 3 mei. Ik wil ook het verslag van mijn laatste bezoek aan de neuroloog en de beelden van mijn MRI meenemen naar deze afspraak. Om mijn eigen dossier compleet te krijgen, moet ik terug naar het ziekenhuis en mij met legitimatie bij de balie neurologie melden, voordat ik de gevraagde informatie krijg. Bijzonder, want als andere instanties je gegevens op willen vragen is een machtiging met handtekening opsturen al voldoende. Toch maar gewoon regelen en volgende week braaf langs het ziekenhuis gaan.

Vorige week kreeg ik eindelijk de brief waar ik lang op gewacht had om mijn WIA-aanvraag in te dienen. Samen met mijn werkgever het werkgeversdeel in orde gemaakt en thuis via DigiD mijn eigen aanvraag. De volgende dag de medische informatie die ik via de bedrijfsarts ontvangen had, op de post gedaan en nu maar wachten. Dat wachten duurde niet lang. Een week nadat ik alles verstuurd had, werd ik gebeld door de arbeidsdeskundige. Hij vond de 6 uur die ik werkte (van mijn 28 urige contract), maar weinig en was bang dat het UWV niet op hetzelfde oordeel uit zou komen. Ik heb toen verteld dat mijn grootste inspanning zit in het douchen, aankleden en de deur uit gaan en dat ik best wat meer zou kunnen werken als dit thuis zou mogen, maar dat mijn werkgever dit niet wilde. De arbeidsdeskundige ging nog overleggen met de UWV arts en contact opnemen met mijn werkgever. Helaas kreeg ik van mijn werkgever hetzelfde gespreksverslag en de arbeidsdeskundige zou het advies uitbrengen dat ik gezien moest worden door de verzekeringsarts. Erg spannend allemaal. Wordt vervolgd…..

Ik had met twee vriendinnen afgesproken, waarmee ik in 2002 de opleiding tot apothekersassistente gedaan heb. We zien elkaar z’n 3 keer per jaar en gaan meestal ergens een hapje eten. We stapten met mooi weer in de auto en kwamen zonder file om 12 uur aan op Scheveningen. Wel was het nog even wachten op een parkeerplaats, want de garage bij het Zwarte Pad was vol, dus moest er gewacht worden tot er andere auto’s weer weggingen. We installeerden ons bij strandpaviljoen “Buiten”. Ik had van tevoren uitgezocht dat hier glutenvrij brood geserveerd werd en ook stonden er voor mijn vriendinnen leuke tapashapjes op de kaart. We konden in een t-shirt buiten zitten en op het gemak overal over bijkletsen. Om half vijf liepen we weer terug naar onze auto’s. Toch een beetje verkleurd, ondanks dat ik mij goed ingesmeerd had met zonnebrand. M’n vriendin weer thuisgebracht in Zoetermeer en ik kon lekker aanschuiven bij mijn zus, zwager en neefje voor het avondeten.

Het gebeurt eigenlijk nooit dat onze schoonmaker ziek is, maar precies nu mijn vriend 6 dagen in Ierland was, kreeg ik een belletje dat hij helaas niet kon komen. Over twee weken zouden we hem weer zien. Ik had alles al netjes opgeruimd, maar alles kon wel een schoonmaakbeurt gebruiken. Ik maakte het plan om elke dag een beetje te doen. Vrijdag een was doen en de slaapkamer schoonmaken, zaterdag een was en de badkamer deels doen en dan zondag de trap en gang stofzuigen en dan volgende week met de woonkamer aan de gang. Het lukte allemaal wel, maar het viel wel tegen. Na elke activiteit moest ik even bijkomen. Ben benieuwd hoe andere mensen met vermoeidheidsklachten dit invullen?!

Ik had een tijdje geen slapeloze nacht meer gehad, maar mijn middagdutje was erbij in geschoten. Hierdoor lag ik al vroeg op bed, maar ik ben dan zo moe dat ik niet kon slapen. Vervolgens word ik dan misselijk van vermoeidheid, waardoor ik in het kringetje kom dat ik door de misselijkheid niet kan slapen etc. Nadat ik het 3:00 uur op mijn wekker had zien worden, nam ik het besluit dat ik zo over een paar uurtjes niet kon gaan werken. Hierna op een gegeven moment gelukkig in slaap gevallen tot 6 uur. Met een appje bracht ik mijn leidinggevende op de hoogte en heb me tot 10:30 uur nog omgedraaid. Daarna volgde een moeizame dag waarop ik slecht mijn draai kon vinden.

Ik had vandaag om 12 uur met een vriendin afgesproken. We begonnen met een drankje met een lekker taartje bij de Lof der Zoetheid, gevolgd door een gedeelde saladelunch. Hierna de auto weer gepakt om naar het reuzenrad The View naast de Markthal te gaan. De vorige keer dat hij daar stond was ik er niet aan toegekomen om te gaan. Het uitzicht verraste me. Ik had niet verwacht, dat we zo ver konden kijken. M’n vriendin was nog nooit in de Markthal geweest, dus daar zijn we ook nog doorheen gewandeld. Het was een gezellige middag, maar om 14:30 was ik best al moe dus zijn we weer naar huis gegaan.