Onze dochter had eerder deze maand het uitje met haar klas naar de komkommerkas gemist, omdat deze samenviel met het Fenix museum. Ik had opgezocht dat ‘Kom in de kas’ vandaag was in Zevenhuizen. Er werd aangegeven om op de fiets te komen ivm beperkte parkeergelegenheid, dus ik ging samen met onze dochter op de scooter. Een mooie tocht langs de Rotte en de Rottemeren van 30 minuten. We startten bij een gerberakas. Dit zijn mijn lievelingsbloemen, dus heel gaaf om een hele kas met veel verschillende soorten te zien. Hierna gingen we naar een komkommerkas. In de kas waren de planten helaas net pas geplant, maar ze hadden uit een andere verwarmde kas wel komkommers, zodat onze dochter toch het sorteerproces kon zien. Ditzelfde gold bij de kas van de snoeptomaten. Hier werden de snoeptomaten gelijk verpakt in plastic bekers en bakken, waarbij de kilobakken direct gelabeld werden voor AH. Superleuk om allemaal te zien en in de kassen spraken we lieve medewerkers die mijn/onze vragen beantwoordden. Op de terugweg reden we bij mijn roeivriendinnen door de straat, dus daar belden we nog kort aan voor een praatje.
Al een hele week ben ik weer rond 3.00 à 4.00 uur ’s nachts wakker en val ik niet meer in slaap. Gisteren had ik daardoor ook wel even een emotionele inzinking. Het is zo moeilijk om vrolijk en positief te zijn als door de vermoeidheid al mijn emoties vlak zijn.
Gelukkig stond er vandaag een leuk uitje met mijn gezin op de planning. Onze dochter had een studiedag en wilde graag naar het Fenix museum. Daar was ze vorige week met school geweest en dat wilde ze graag aan ons laten zien. Ze had zelf geregeld op school dat ze de vragenlijst voor het museum mee kon nemen. We gingen met de metro en liepen via de Holland Amerikakade naar hotel New York. Er lag een cruiseschip aan de kade en onze dochter was daar erg van onder de indruk. Binnen leidde ze ons rond en natuurlijk namen we ook een kijkje op het dak. De fototentoonstelling en de verhalen in het kofferdoolhof vond ik indrukwekkend. Na anderhalf uur gingen we weer richting huis, want ik had vanmiddag nog mijn tweede afspraak bij de slaaptherapie.
Deze afspraak bij slaaptherapie verliep wat stroef, want ze stipte slaaprestrictie aan als methode. Hierbij worden strikte tijden aangehouden, waarbij je niet eerder naar bed mag en de wekker moet zetten, ongeacht hoe kort je hebt geslapen. Ook rusten/dutjes zijn verboden overdag. Dit past totaal niet bij mijn MS en uiteindelijk begreep ze dit wel en deden we nog een ademhalingsoefening. Ik kreeg als opdracht voor de komende week mee, dat ik in bed niet meer aan slapen mag denken als ik wakker word, maar alleen aan dat ik zo lekker lig, wat is het lekker warm enz. We gaan het weer proberen, maar erg veel vertrouwen in de therapie heb ik nog niet.
Na mijn mega slechte week vorige week, waarbij ik zelfs vrijdag mijn roeien had afgezegd, krabbel ik deze week weer een beetje op. Waardoor het dan weer wat beter gaat, durf ik niet te zeggen, maar ik ben weer wat rustiger en slaap weer wat beter. Wel ben ik nog heel snel emotioneel en bang dat mijn huidige ritme, met heel weinig energie in de middag en avond, blijvend is. Het plannen van dingen in de avond die wat verder weg zijn (bv bij het voorbereiden van de MS Collecteweek eind mei) vallen mij erg zwaar. Andere jaren liep mijn vriend 2 à 3 avonden en ik 2, maar zoals ik nu ben, kan ik geeneens ’s avonds collecteren.
Ook zou ik afgelopen weekend een nachtje met mijn zus weggaan, maar dat kon ik niet aan. We hadden een alternatief plan gemaakt waar we zaterdagmiddag naar de musical Moulin Rouge in Utrecht gingen en zondagochtend zijn gaan wandelen en lunchen in Nootdorp. Superfijn dat mijn zus zo flexibel was, maar wat vind ik het moeilijk om de beperkende factor te zijn. Dat ben ik natuurlijk altijd al met mijn middagrust en ’s avonds vroeg thuis, maar in deze erge mate is de daginvulling erg beperkt. Met de tranen in mijn ogen vroeg ik mijn zus of ze met mij in deze staat in april wel naar Antwerpen wilde, want een ochtendprogramma met lunch en dan avondeten lijkt nu echt het maximaal haalbare. Andere jaren kon ik dan ’s middags om 16 uur wel weer op pad. Gelukkig vond zij dit geen bezwaar. Het uitspreken van deze beperkingen vind ik erg moeilijk en pijnlijk.
Woensdagmiddag had ik met een vriendin in de stad afgesproken om vroeg een hapje te gaan eten. Na het rusten kwam ik misselijk uit bed, maar ik besloot toch te gaan, want we hadden elkaar een jaar al niet gezien. Zij heeft ook MS, wat het makkelijk maakt om vroeg weer naar huis te gaan. We aten een hapje bij Il Picar. We kletsten flink bij en om 19 uur liepen we samen naar de metro. Thuis kon ik meteen mijn bed in, maar dat gaf niet. Ik had het erg leuk gehad en morgenochtend had ik een ontspannende massage gepland om verder uit te rusten.
Onze dochter mocht kiezen of we in de kerstvakantie naar Joris en de Draak gingen in het theater of naar het kerstcircus. Ze koos voor het kerstcircus, dus hiervoor kocht ik kaartjes via Social Deal. De weersvoorspellingen waren niet best. We reden nog goed weg uit onze wijk, maar in de tunnel onder het Bergse Bos opvde A16 stonden we al stil. We zouden er 45 minuten over doen ipv 25 minuten, maar de tijd liep steeds verder op. De verwachte aankomsttijd was 5 minuten voordat de voorstelling begon en dan hadden we er 75 min over gedaan. Pas uit de tunnel begrepen we de file. De weg was veranderd in een ijsbaan. Overal om ons heen zag ik files, dus omkeren had ook weinig zin. Ik besloot door te rijden en het laatste stuk was de weg gelukkig weer schoon en konden we doorrijden. Aangekomen in het circus gauw nog even plassen en popcorn kopen. We hadden best nog een goede plaats, dus het genieten kon beginnen. Ondertussen hoorde ik nog wel regen/sneeuw, dus met enige angst dacht ik aan de terugweg. Toch genoten we enorm, vooral onze dochter was weer erg onder de indruk van alle kunstjes en gaf al aan volgend jaar weer naar het circus te willen. Het parkeerterrein was nog glad, maar de wegen waren schoon. We haalden nog even bij de MC Donalds eten voor onze dochter voor onderweg. Thuis vertelde ze direct aan haar vader dat het circus heel gaaf was en dat we maar net op tijd waren. Was weer een geslaagd uitje!
Ik had van een vriendin twee kaartjes gekregen voor de Lumineuze Nachten bij kasteel De Haar, omdat zij op vakantie ging. Ik vroeg mijn zus mee en na vroeg gegeten te hebben, reden we om 17.15 uur weg. De drukte onderweg viel heel erg mee, dus waren we mooi op tijd voor ons tijdslot van 18.30 uur. We zagen direct de mooi verlichte poort. Daarna liepen we door naar de tuinen waar de route begon. Er werd steeds door de speakers een verhaal verteld over de dieren van het landgoed en daar sloten de projecties op aan. Soms moesten we wat langer wachten, omdat veel mensen middenop het pad bleven staan, waardoor het lastig was om een plekje te vinden met de rolstoel. Dan wachtten we totdat iedereen wegging en het verhaal weer opnieuw begon. Verder was de route heel erg mooi en goed begaanbaar met de rolstoel. Ik was echt onder de indruk van de grootte van het kasteel en de projecties. Zeker een aanrader om een keertje gezien te hebben.
Eigenlijk zouden we in juni al een nachtje naar de Efteling gaan, maar doordat ik in die periode zo slecht sliep, hadden we ons verblijf geannuleerd. Nu hadden we ons verblijf last minute op vrijdag geboekt om zondag op maandag te gaan.
Op zondag vertrokken we om half negen al richting de Efteling. We konden onze auto alvast bij Bosrijk parkeren en liepen hiervandaan naar de ingang van het park. Als je in de Efteling overnacht mag je een half uur eerder in de attracties. We startten met Fata Morgana en liepen daarna verder naar Ruigrijk. Als eerste kozen we voor Joris en de Draak, want die was de volgende dag gesloten vanwege onderhoud. Hierna de Vliegende Hollander en de Python. Ik ging één keertje mee in de Python en onze dochter ging daarna direct nog een keer. Het was echt super geregeld met de rolstoel. Overal aparte ingangen waar ik mijn faciliteitenkaart moest laten zien, waarin stond dat ik attracties zelfstandig kan betreden. Hierna gingen we in de Pagode en Gondoletta. In de bootjes lunchten we al vroeg en liepen we richting het theater Ravelein. We waren nog best vroeg, dus gingen ook nog naar Villa Volta. Hier bewogen de bankjes veel erger dan mijn herinnering van ruim 20 jaar geleden, dus sloot ik mijn ogen om niet te misselijk te worden. Hierna snel naar Ravelein om de voorstelling van 13 uur nog te zien. Op de weg richting de uitgang kwamen we langs Fabula en daar konden we gelijk doorlopen. Zo hadden we vandaag al best heel veel kunnen doen en was het fijn om alvast naar het hotel te kunnen. We hadden een mooie kamer in Landhuys in Bosrijk. Om half vijf gingen we weer terug naar de Efteling. We gingen in Max en Moritz en liepen langs Symbolica om te kijken of de rolstoelrij nog steeds zo lang was, maar deze was nog steeds 40 minuten, dus wilde onze dochter weer terug naar de achtbanen. We aten een patatje bij Station Oost en daarna naar de lichtshow om 19.15 uur bij de vijver. Wat was deze fantastisch en een mooie afsluiting van onze dag.
Op maandag ging de Efteling voor ons om 10.30 uur open. Ik wilde graag in Dans Macabre, terwijl onze dochter naar Max en Moritz ging. Hierna toch maar in de lange rij bij Symbolica. Dat was het wachten zeker waard. Bij de Droomvlucht was de rij ook best lang, maar toen we terugkwamen stond er niemand, dus besloten we nog een keertje te gaan. Onze dochter wilde graag in Villa Volta, dus ik ging alleen de wachtruimtes met haar mee. Hierna ook een tijdje wachten bij Carnaval Festival en Vogelrock. Onze dochter wilde graag nog in de Python en ging drie keer achter elkaar. In de Pirana werd ik best nat, maar met mijn skibroek aan, was dat niet erg. Het was eigenlijk al later dan verwacht en we wilden ook nog naar het Sprookjesbos. We besloten dat toch nog te doen en reden daardoor om 15.45 uur pas weg bij De Efteling. We hadden best wat file onderweg, maar na twee topdagen maakte dat ook niet uit. Ik kan het iedereen aanraden om een nachtje in De Efteling te overnachten.
We gingen in de herfstvakantie ook nog op bezoek bij een oud collega van mijn vriend die naar Hulst verhuisd was. We bekeken hun mooie huis en kregen een hele uitgebreide lunch met drie gangen. We hadden van tevoren afgesproken dat ik bij hen even zou rusten. Dat vind ik wel heel moeilijk hoor om te rusten bij een ander in huis. Na 45 min werd ik onrustig, dus ging ik weer naar de rest toe. We reden nog naar Hulst om het stadje te bekijken. Wat een leuke vestingstad en hoe leuk moet het hier zijn met mooi weer en volle terrasjes. Nu regende het steeds, maar met paraplu konden we toch alles zien. Op de terugweg stonden we nog een tijdje in de file, maar dat wisten we van tevoren omdat er veel wegafsluitingen waren rondom Rotterdam. Het was een lange dag geweest, maar zeker erg leuk!
Vandaag gingen we nog op pad voor de verjaardag van mijn zus. We hadden gereserveerd om Chopper te gaan rijden vanuit Noordwijk naar Zandvoort. Wat een gave route was dit dwars door het duingebied. Ik wist niet dat de duinen zo breed waren in Nederland. We reden langs de rand van de Amsterdamse Waterleidingduinen, ook zo’n mooi gebied waar ik nog nooit geweest was. Aangekomen bij Zandvoort boog de route eigenlijk af, maar wij besloten nog over de boulevard te rijden en bij het circuit te kijken. Vanuit Zandvoort reden we nog een stukje door Nationaal Park Zuid-Kennemerland voor we in Overveen bij Kraantje Lek op het terras even pauze namen. We dronken een theetje in de zon om op te warmen. Hierna reden we via Bentveld, Aerdenhout en Vogelenzang weer terug naar Noordwijk. We hadden precies 3 uur over onze route gedaan en gingen hierna op weg naar het strand om bij De Zeemeeuw te gaan lunchen. We deelden een portie nacho’s en sloten af met een theetje met glutenvrije taart van De Baksas. Inmiddels was het al na 14 uur, dus ik begon aardig in te storten. Gelukkig reed mijn zus, dus in de auto kon ik al luieren. Wat een fantastisch uitje was het geweest en deze route ga ik zeker nog een keertje rijden in de toekomst.
Nu de laatste week er bijna op zat zonder een uitje, begon het bij mij te kriebelen om nog wat leuks te gaan doen. Ik vroeg mijn zus of ze zin had om met haar kinderen mee te gaan naar de Euromast en daar om de hoek te gaan midgetgolfen. Dat wilde ze wel, dus haalden mijn dochter en ik hen om 9.45 uur op na het zwemmen van onze dochter. We gingen eerst naar de Euromast, want die was al open. Wat was dat interactief geworden met een korte 3d film over het water in Nederland en de bouw van de Euromast. Hierna gingen we met de lift naar boven en direct door naar de Euroscoop. Ik was jaren geleden wel op het uitkijkplatform geweest, maar zo ronddraaiend in de Euroscoop was wel een gave beleving. Ook waren er veel mensen aan het abseilen vandaag. Dat was ook leuk om even naar te kijken.
We haalden mijn rolstoel uit de auto om te gaan midgetgolfen. Het was nog lekker rustig op de baan en tot halverwege liep het super soepel met de kinderen. Hierna kwam er wat gedoe wie er als eerste mocht, dus namen we even pauze met een ijsje. Dat hielp en we speelden weer ontspannen verder. Het was ondertussen wat drukker geworden, dus soms moesten we even wachten. Na de 18 holes gespeeld te hebben was het 13 uur, dus vond ik het fijn om naar huis te gaan. De rest van de dag was ik wat moe/hangerig, maar zo hadden we toch weer een leuke dag gehad als afsluiting van de zomervakantie.
We wilden eigenlijk dit weekend een nachtje weg, maar door de zwemvaardigheidstraining van 4 lessen van onze dochter lukte dit niet. Wel konden we zaterdagochtend samen op pad. We besloten in Den Haag te gaan stadswandelen. Het Binnenhof kende ik wel, want soms ga ik shoppen in Den Haag maar de paleizen had ik nog nooit gezien. Om 9 uur reden we al thuis weg om lekker de tijd te hebben. We parkeerden de auto op het Lange Voorhout en pakten onderstaande route op bij Hotel Des Indes. Wat een hoop mooie panden zagen we. Bij plein 1813 lazen we de tekst van de route en waren we verbaasd door de boomsoorten op het plein. We vonden op Wikipedia dat het paardenkastanjebomen zijn. Zo combineerden we de korte tekst van de route met wat extra informatie op sommige punten. Zo zochten we bij het Vredespaleis op, wat de huidige functie van het paleis was. Bij het Anna Paulownaplein warmden we op bij Café Blossom. Natuurlijk liepen we ook door de Paleistuin en het poortje van de beschrijving. Het Binnenhof was nog één grote bouwput en zelfs de Hofvijver had een bouwpad voor de graafmachines. Hierna liepen we via het Plein weer terug naar onze auto. Voor lunchen was het nog net te vroeg, dus reden we naar Leidschendam waar we lunchten bij Puur aan de Vliet, voordat we onze dochter ophaalden. Heerlijk om zo samen even op pad te zijn geweest.
