Auteur: Simone

Mijn vriend en ik hadden de afgelopen zeven jaar de gewoonte ontwikkeld om twee keer per jaar op vakantie te gaan, maar besloten de najaarsvakantie te laten vervallen en wat dingen in huis op te knappen zoals de tuin met een nieuwe trap met leuning zodat ik ook op slechte dagen in de tuin kan zitten en een nieuw bubbelbad wat zorgt voor heerlijke ontspanning van mijn spieren. Maar nu is het herfst en komen toch de vakantiekriebels op. Mijn vriend versterkte deze door een paar leuke reizen te noemen die in de Kampioen van de ANWB aanbevolen stonden. We hadden de keuze beperkt tot snorkelen bv in Thailand, Bonaire of Mexico of een reis naar Lapland. De laatste trok ons het meeste aan en dus ging ik op het web speuren naar een mooie reis. Deze vond ik in de 8 daagse groepsrondreis Lapland, Noordkaap en 2 dagen varen met de Hurtigruten, maar naast de rondreis is er ook zoveel leuks te zien zoals het Sneeuwhotel in Kirkenes, huskysledetocht, sneeuwscooter dat de 8 dagen misschien te vol worden om alles te doen. Helaas is een paar daagjes erachteraan plakken niet mogelijk, alleen een volle week bleek na het telefonische contact. Ook de navraag voor mijn beperkte loopafstand en rolstoel werd positief beantwoord. Dit was geen beperking als ik maar wel een klein stukje kon lopen door volle sneeuw van het hotel naar de bus enz. Ik denk dat ik dat nog wel kan. Dit wordt dus de offerte afwachten voordat we hierover een beslissing nemen.
Wel begin ik helemaal te glunderen om al mijn mooie skispullen die ik maar 1 jaar gebruikt heb, weer uit de doos te kunnen halen. Ook zonder op de ski’s te staan.

Het opruimen van ons schoenenkastje. Iets waar ik al tijden tegenaan hik. Al die mooie schoenen met hakken waarop ik niet meer kan lopen, wat moet ik er nu mee. Wegdoen wil ik niet, want wat als ik altijd in de rolstoel zit kun je wel weer hakken dragen. Dan maar opruimen en in een kast bewaren en over een paar jaar maar beslissen wat ik ermee doe. Toch ook nog een positieve wending. Het geeft me een goed excuus om te gaan shoppen en mijn schoenenkastje weer aan te vullen. Want maar 4 paar schoenen is niets voor mij.

Mijn zus kwam tweeënhalve week geleden eerder terug van haar vakantie in Italië met tintels in haar handen en voeten. Dat was flink schrikken, want ooit is het bij mij ook zo begonnen. Gelijk de volgende dag samen naar de huisarts en gelukkig nam hij de klachten serieus. Ze werd met spoed doorverwezen naar de neuroloog waar ze twee dagen later al terecht kon. De neuroloog plande direct voor een week later een complete MRI in van haar hoofd en complete ruggenmerg. Fijn dat er zo snel actie ondernomen werd. Vandaag was het eindelijk zo ver. We kregen de uitslag. Er was helemaal geen afwijking te zien, dus geen aanknopingspunten voor MS. Wat een ontzettende opluchting was dat. Nu wordt er wel verder gezocht waar de tintels vandaan komen, maar ik blijf de enige MS-er in de familie