Deze week is voorbij gevlogen, dus vanavond even de tijd genomen om een stukje te bloggen. Laat ik beginnen bij vorige week. Ik had het MS-fonds benaderd of zij nog schrijvers zochten voor hun magazine. Dit was het geval, dus ik had een afspraak met Janine die de communicatie verzorgt. Het was een erg leuk gesprek en ik mag elk kwartaal een A4tje met foto indienen en dan wordt dit in het magazine geplaatst. Ik mag hierbij zelfs een link naar mijn website plaatsen. Ook zou ik extra stukjes kunnen schrijven van supportgroepen, waarbij ik aanwezig ben of van een evenement dat ik als vrijwilliger kan bijwonen.
Januari is bij ons altijd een verjaardagsmaand, dus ons weekend stond hier vol mee. Vrijdagavond hebben we mijn 32ste verjaardag gevierd voor onze families. Zaterdag hebben we een bijkomdag van gemaakt met een lunch op de pier van Scheveningen en zondagmiddag hadden we twee verjaardagen waarbij mijn vriend naar de ene ging en ik naar de ander. En dan hadden we zelfs nog een derde verjaardag voor zondagmiddag afgezegd.
De reactie van mijn lijf op al deze drukte, is dat ik wel weer een middagdutje nodig heb. In het begin voelde ik mij hier erg rot over, maar na een paar dagen heb ik het wel geaccepteerd, omdat ik dan ’s avonds toch nog wel wat kan. Wel is de dag qua besteedbare tijd opeens een paar uur korter, waardoor ik aan sommige dingen niet toe kom. Ik ga maar weer op zoek naar een nieuwe balans en agendavulling.
op een afstandje kan dat soms net iets lastiger zijn dan wanneer je iemand wekelijks ziet. Als je nieuwsgierig ben kun je op mijn voorpagina op het icoontje klikken en lezen wat mijn favoriete eetadressen zijn in de omgeving Den Haag-Rotterdam.
Een jaar geleden hadden mijn vriend en ik al kaartjes gekocht om naar dit concert te gaan. We hadden altijd staanplaatsen, maar deze kaarten moesten we vorig jaar verkopen, omdat ik dat niet meer zo lang kan staan. Voor de zekerheid hadden we nu zitplaatsen gekocht en dat was maar goed ook, want een staand concert is voor mij nog steeds geen optie. We gingen met de metro, zodat mijn vriend gewoon zijn biertje kon drinken. We waren mooi op tijd en hoefden maar even te wachten voordat de show begon.
natuurlijk ook de gastheren Nick en Simon. We hebben heerlijk genoten en af en toe nog gedanst met hulp van mijn vriend waaraan ik mij aan vast kon houden. We waren net voor het einde weg gegaan om de laatste metro te halen en de ergste drukte voor te zijn. Het laatste stukje heb ik naar huis gereden en thuis moe, maar zeer voldaan in slaap gevallen.
Zoals elk jaar volgt mijn vriend het bouwen van de vreugdevuren op Scheveningen via de webcam. Natuurlijk hoorde daar ook een kijkje nemen in het ‘echie’ bij. We hadden de auto dichtbij het vreugdevuur van Scheveningen geparkeerd, zodat ik maar een klein stukje hoefde te lopen. Helaas hadden ze dit jaar in een recordtempo de stapel 35 meter hoog gebouwd waardoor er niet meer verder gebouwd mocht worden van de gemeente.
In eerste instantie had ik helemaal niet zoveel zin in alle drukte rondom Kerst. Zeker doordat we vorig jaar in Australië Kerst gevierd hadden tussen de kangaroes. Toen het echter eenmaal de dag voor Kerst was en we de tweekleurige paprikasoep voor Kerstavond en eerste Kerstdag gemaakt hadden, kreeg ik wat meer zin in alle gezelligheid. Het dilemma kleding had ik woensdag met de Kerstborrel van het werk al opgelost. Gewoon een leuk jurkje met ballerina’s eronder. 24 december is mijn oom jarig dus daar zijn we ’s middags op visite geweest. Toen snel even bijkomen op de bank, voordat we naar het diner gingen van vier goede vrienden met hun kids. Wat een super gezellige avond hebben we daar gehad. De tafel was prachtig gedekt en onze soep viel goed in de smaak. Ook van het hoofdgerecht en toetje hebben we gesmuld onder het genot van een wijntje. Rond half twaalf kon ik niet meer en zijn we naar huis gegaan.