Auteur: Simone

Ik deel mijn week altijd aardig vol in. Daardoor is er weinig tijd voor extra dingen. Als er dan een begrafenis bijkomt, wil ik daar toch echt ook heen. Voor alle andere afspraken had ik ook een reden om ze niet af te zeggen.

Zo zag mijn week eruit:
-Zondagmiddag theater voorstelling van een hele goede vriend (enige middagvoorstelling van Ed Struijlaart zijn theatertour “Gitaarmannen”)
-Maandagmiddag begrafenis
-Dinsdagochtend werken (2 weken vrij geweest en echt nog nodig voor audit a.s. donderdag)
-Woensdagochtend uitslag MRI (te nieuwsgierig naar de uitslag)
-Donderdagmiddag audit op het werk (hiervoor ben ik aangenomen in de apotheek)

Gelukkig slepen anderen mij ook door deze dagen heen. Mijn vriend zorgt extra voor ons dochtertje, zodat ik meer rustmomenten heb. Mijn moeder kwam woensdagmiddag oppassen en bleef ook eten met mijn vader, omdat mijn vriend er niet was. Maandagmiddag heeft mijn zwager op ons dochtertje gepast en op dinsdag is ze altijd bij mijn schoonmoeder.

Vooral de afspraken in de middag blijven erg moeilijk voor mij. Dan mis ik mijn middagrust en zeker zo drie keer in de week. Vrijdag verplicht rustig aan gedaan en ook het weekend nog veel uitgerust.

Maandagochtend pakte mijn vriend alle bagage in, terwijl ik met ons dochtertje en schoonfamilie buiten speelde en nog wat mooie foto’s liet maken door onze zwager. Wat was dat nog een leuke afsluiter.

Thuis pakte mijn vriend alles weer uit. Wat een kanjer. Ik ging ’s middags naar bed tegelijk met ons dochtertje. Dit had ik hard nodig na de intensieve ochtend, want ik wilde vanavond naar mijn oom en tante toe. Het ging helemaal niet goed met mijn oom en ik moest er echt naartoe om mijn tante een knuffel te geven. Ik was samen met mijn moeder en was 21:45 uur pas thuis. Ik had moeite met slapen, want mijn oom kon elk moment overlijden. Ik had zo te doen met hem en zijn gezin. En inderdaad, ’s nachts is hij overleden.

Met het pittige nieuws en een moe lijf van de korte nacht en flink wat spierpijn van het midgetgolfen van zondag, besloot ik in mijn bed te blijven liggen en niet te gaan sporten. Later die dag moest ik mijn werkdag voor volgende week verzetten ivm de uitvaart en oppas regelen voor ons dochtertje. Het liefst wilde ik mijn werkdag niet ruilen, maar op 1 november is er een audit op het werk, waardoor ik na de vakantie geen werkdag meer wilde/kon missen. Daarvoor is mijn verantwoordelijkheidsgevoel te groot.

Ook het etentje dat ik ’s avonds met een vriend gepland had, had ik voor de tweede keer afgezegd. De vorige keer had ik buikgriep en nu was ik niet in de stemming. Op naar date nummer drie.

Het lukt mij echt goed om op vakantie te genieten en niet teveel willen doen. Zou mij dat thuis ook lukken?

We vermaken ons de hele week op het bungalowpark en zijn 1x naar Zwolle geweest om daar een glutenvrij broodje hamburger te eten en een klein beetje te shoppen. We spelen lekker veel met ons dochtertje buiten: Schommelen, springkussen, zwemmen, midgetgolf, kinderboerderij, van de glijbaan, tussen de blaadjes en in het zand spelen. Ik had nooit gedacht dat ik het type was, dat de hele week op een park kon blijven. Weer wat nieuws ontdekt.

Het is lang geleden, dat ik mij zo ontspannen voelde. Na het ochtenddutje van mijn dochter, dat ik ook mee deed, gingen we op weg naar ons vakantiehuisje in Oldebroek. Ik had vooraf contact gezocht of we er al om 13:00 uur in konden. Dit gingen ze proberen, maar toen we aankwamen was het huisje nog niet klaar. We zochten een plekje op het terras om te lunchen. Wat heerlijk om in oktober nog buiten te kunnen eten. Hierna weer terug naar de receptie, maar nog steeds was ons huisje niet klaar. Er werd driftig gebeld met de schoonmaak en ze beloofden dat na 20 minuten het huisje echt klaar zou zijn. We deden gelijk maar boodschappen in de kampwinkel en ik ging met ons dochtertje buiten in de blaadjes spelen. In plaats van geïrriteerd te zijn genoot ik van alles. Wat een mooie herfst met alle verschillende kleuren.

Mijn vriend ruimde het huisje in, terwijl mijn dochtertje en ik op bed lagen. We houden erg van settelen en alles een plekje geven. Zeker nu we hier een week blijven. Dat is een heerlijk vooruitzicht.

Het weekend stond een beetje in het teken van het inpakken van al onze spullen om een week op vakantie te gaan naar landgoed ’t Loo van Landal. We hadden weinig plannen gemaakt om daar te doen. Lekker van elkaar genieten en van het mooie herfstweer. De afgelopen dagen had ik ook al veel buiten gezeten.

Snel alle wassen draaien, zodat we die spullen ook nog in kunnen pakken en natuurlijk gingen ook de zwemspullen mee. Ik ging weer net wat te hard, want mijn vriend was naar de kapper en squashen en ik wilde in de tussentijd mijn spullen inpakken. Ik deed dit samen met mijn dochtertje, waardoor ik er wel langer over deed, maar toen zij naar bed ging kon ik ook even rusten. De dag vloog voorbij, terwijl ik voor ’s avonds ook nog plannen had. Het was spelletjesavond met de meiden van de voetbal en ik wilde wel even gaan, ook al was het misschien maar voor een uurtje. Ik ging wel met de auto, ook al was het in mijn woonplaats. Ik speelde een potje ‘Regenwormen’ mee, wat ik won. Hierna werd er gestart met een Escape spel; dat heb ik ook nog een klein stukje mee gedaan. Even voor 22 uur was de batterij echt leeg en haakte ik af. De volgende dag las ik een appje dat het spel gelukt was.

Vandaag ging ik met mijn nichtje naar de bioscoop in Leiden. Zij werd gebracht en ik ging met het openbaar vervoer. Ik vond het best spannend, want de film was om 12:45 uur. Meestal ga ik rond deze tijd rusten, maar deze afspraak was al tijden geleden gemaakt en ik had er best zin in. We waren mooi op tijd dus kletsten we eerst nog wat buiten op een bankje in het zonnetje. Bij het scannen van de tickets kregen we te horen dat we de enigen in de zaal waren. Wat een luxe zo’n privé film. We genoten van Zwaar Verliefd en in het bijzonder natuurlijk van Jim Bakkum.

Terug was het weer een klein stukje lopen naar het station en thuis aangekomen dook ik gelijk mijn bed in. Ik had nog maar weinig energie, maar was nog wel vrolijk. Na een uur gerust te hebben, stapte ik weer op mijn fiets om ons dochtertje bij de opvang op te halen. Ondertussen was mijn vriend gaan koken en konden wij bij thuiskomst aanschuiven. Na het eten weer verder gegaan met rusten tot het tijd was dat ons dochtertje bijna naar bed ging. Nog even genoten met zijn drietjes.

Ik ga vaak nog rusten na het eten. Hierdoor krijg ik net nog wat energie voor de avond, zodat ik pas rond 9 uur naar boven hoef te gaan. Het is dus heel praktisch, maar soms voel ik me wel eens buitengesloten als ik de gezellige geluiden van beneden hoor. Gelukkig heb ik overdag ook veel genietmomentjes met ons dochtertje.

Eindelijk geen dipdag na mijn werkdag. Ik had gisteravond werkbespreking, dus werkte van 16:00 tot 19:30 uur. Daarna erg moe, maar het is wel gelukt. Ik had alleen wat moeite met de prikkelverwerking, dus was om half vier wakker vol met ideeën. Gelukkig nog wel een uurtje in slaap gevallen, maar zo’n nacht is echt te kort voor mij.

Ik sportte de afgelopen weken om 9:30, maar mocht ook een uurtje later aansluiten bij de seniorengroep. Ik besloot dat te doen, want de groep ervoor was best druk. Ik was vanwege het mooie weer op de fiets gegaan en kon nu zes krachtapparaten doen. Toch weer eentje meer dan vorige week. Voor mijn dutje rondde ik in vijf minuten het schilderwerk af van de houten wagentjes van ons dochtertje.

’s Avonds samen met mijn vriend uit eten geweest. Ons dochtertje bleef logeren bij mijn schoonmoeder, dus lekker tijd voor ons om te ontspannen. Na het toetje gingen we gelijk naar huis, want ik was op. Wat heb ik veel kunnen doen vandaag.

Na het shoppen al twee keer afgezegd te hebben, durfde ik het vandaag wel aan. Mijn moeder ging mee en we gingen lekker vroeg. We hadden van half 10 tot 12 uur de tijd. We begonnen met de Sting. Ik wilde graag een nieuwe winterjas. Ik had van tevoren besloten dat hij donkerblauw moest zijn, omdat ik nu een donkergroene had. Haha, koos ik toch weer voor donkergroen. Dat staat mij echt beter. Lekker weer een lang model. Na bij de Esprit ook nog een shirtje gekocht te hebben en veel te hebben gepast, had ik geen fut meer om nog meer te passen.

Ik had ook nog wat kleding voor ons dochtertje nodig, dus keken we daar nog voor. Maatje 80 alweer. Wat gaat dat snel allemaal. Mijn laatste energie ging naar het uit elkaar halen van de rolstoel. Blijft een hoop gedoe, maar zo heerlijk om zelf te kunnen rijden. Soms laat ik hem op een plek in de winkel staan om op mijn gemakje rond te kijken. Op zulke dagen kan ik echt niet zonder. De rest van de dag lekker bijgekomen.