Al een hele week ben ik weer rond 3.00 à 4.00 uur ’s nachts wakker en val ik niet meer in slaap. Gisteren had ik daardoor ook wel even een emotionele inzinking. Het is zo moeilijk om vrolijk en positief te zijn als door de vermoeidheid al mijn emoties vlak zijn.
Gelukkig stond er vandaag een leuk uitje met mijn gezin op de planning. Onze dochter had een studiedag en wilde graag naar het Fenix museum. Daar was ze vorige week met school geweest en dat wilde ze graag aan ons laten zien. Ze had zelf geregeld op school dat ze de vragenlijst voor het museum mee kon nemen. We gingen met de metro en liepen via de Holland Amerikakade naar hotel New York. Er lag een cruiseschip aan de kade en onze dochter was daar erg van onder de indruk. Binnen leidde ze ons rond en natuurlijk namen we ook een kijkje op het dak. De fototentoonstelling en de verhalen in het kofferdoolhof vond ik indrukwekkend. Na anderhalf uur gingen we weer richting huis, want ik had vanmiddag nog mijn tweede afspraak bij de slaaptherapie.
Deze afspraak bij slaaptherapie verliep wat stroef, want ze stipte slaaprestrictie aan als methode. Hierbij worden strikte tijden aangehouden, waarbij je niet eerder naar bed mag en de wekker moet zetten, ongeacht hoe kort je hebt geslapen. Ook rusten/dutjes zijn verboden overdag. Dit past totaal niet bij mijn MS en uiteindelijk begreep ze dit wel en deden we nog een ademhalingsoefening. Ik kreeg als opdracht voor de komende week mee, dat ik in bed niet meer aan slapen mag denken als ik wakker word, maar alleen aan dat ik zo lekker lig, wat is het lekker warm enz. We gaan het weer proberen, maar erg veel vertrouwen in de therapie heb ik nog niet.
