Voor de start met Aubagio had ik af en toe last van een spasme in mijn rechterbeen. Sinds het gebruik van de Aubagio heb ik veel meer last van spasmen. Als ik op wil staan, sta ik naast mijn bed en kan eerst bijna niet lopen. Ik moet wachten tot de spasmen weggetrokken zijn.
Ik besloot maandag een email te sturen naar de MS-verpleegkundige van het ziekenhuis. Donderdagochtend had ik nog steeds geen reactie gehad, dus probeerde ik haar telefonisch te bereiken. Ze gaf aan dat de spasmen niet bij de Aubagio horen en dat ze het met de neuroloog ging overleggen. ’s Middags werd ik terug gebeld en vertelde ze dat de neuroloog ook aangegeven had dat de spasmen niet van de Aubagio konden komen. Hij wilde het eerst nog een maand aankijken, omdat ik ook verkouden was, want dat kon ook de spasmen verergeren. Tegen de spasmen kan hij medicatie voorschrijven, maar daar vind ik het nog niet erg genoeg voor.
Het doek ging open, maar helaas geen Jim. Wel jammer, want ik vind hem altijd erg leuk. Voor de rest hebben we veel gelachen. Zeker bij de douchescene waarbij sommige mannen volledig naakt in beeld komen. Dat hadden we niet verwacht. Wat trouwens opviel was dat er ook veel mannen in het publiek zaten.
Nu Guus in theaters optrad, was het een mooie kans om weer te gaan. Mijn zus en ouders gingen mee. Ik had van tevoren gehoord dat het pas om 23:00 uur afgelopen zou zijn -wat ontzettend laat is voor mij-, maar probeerde mij hier niet te druk over te maken. Het optreden was erg gaaf en we zaten mooi dichtbij op de negende rij. Ik heb genoten en ook lekker nummers meegezongen. Na de pauze werd er wat meer gestaan door het publiek. Ik bleef op mijn stoel zitten. Dit leverde mij af en toe een bezorgde blik van mijn moeder op, maar trots dat ik er was, had ik er geen last van en glimlachte ik terug. Ik kon precies tussen de mensen door kijken. Ik was aan het einde helemaal kapot, maar had een leuke avond gehad.
We vermaken ons de hele week op het bungalowpark en zijn 1x naar Zwolle geweest om daar een glutenvrij broodje hamburger te eten en een klein beetje te shoppen. We spelen lekker veel met ons dochtertje buiten: Schommelen, springkussen, zwemmen, midgetgolf, kinderboerderij, van de glijbaan, tussen de blaadjes en in het zand spelen. Ik had nooit gedacht dat ik het type was, dat de hele week op een park kon blijven. Weer wat nieuws ontdekt.
Het is lang geleden, dat ik mij zo ontspannen voelde. Na het ochtenddutje van mijn dochter, dat ik ook mee deed, gingen we op weg naar ons vakantiehuisje in Oldebroek. Ik had vooraf contact gezocht of we er al om 13:00 uur in konden. Dit gingen ze proberen, maar toen we aankwamen was het huisje nog niet klaar. We zochten een plekje op het terras om te lunchen. Wat heerlijk om in oktober nog buiten te kunnen eten. Hierna weer terug naar de receptie, maar nog steeds was ons huisje niet klaar. Er werd driftig gebeld met de schoonmaak en ze beloofden dat na 20 minuten het huisje echt klaar zou zijn. We deden gelijk maar boodschappen in de kampwinkel en ik ging met ons dochtertje buiten in de blaadjes spelen. In plaats van geïrriteerd te zijn genoot ik van alles. Wat een mooie herfst met alle verschillende kleuren.