Tag: dochter

Onze dochtertje vertelde al een tijdje dat ze wil gaan paardrijden en turnen. Voor beide sporten staat een wachtlijst, dus ik besloot beide opties te gaan ontdekken. Een vriendin heeft een pony, dus ik vroeg haar of ons dochtertje eens bij haar mocht proberen om paard te rijden. Dit mocht en zo reden we op zondag naar Naaldwijk. Ik had geen verwachtingen, omdat ons dochtertje bang is voor dieren die achter haar aan lopen zoals honden en geiten. Na wat aansporing van mijn vriendin en de hulp van haar dochters, durfde ze toch het paard te borstelen. Eerst reden twee dochters van mijn vriendin op de pony om te laten zien hoe het hoort. Hiernaar was ons dochtertje aan de beurt. Ze vond het helemaal geweldig en zat trots te glunderen. Ik ook vanaf mijn stoeltje in de hoek van de bak in het zonnetje. Ons dochtertje wilde ook wel draven en ook dit lukte haar. Ze wisselden elkaar nog af en ons dochtertje wilde ook voor de tweede keer op de pony. Hierna was het tijd om de pony te laten uitstappen. Dit vond ons dochtertje weer heel spannend, maar samen met mij liep ze toch twee rondjes. Hierna nam de dochter van mijn vriendin het weer over. Ons dochtertje wil zeker vaker paardrijden en mijn vriendin bood aan dat dit bij haar kan. Super lief en zo zien we elkaar ook vaker.

Later in de week gingen we op woensdag bij turnen kijken. Het was een hele mooie gymzaal met veel meeverende vloeren. Ik heb tijdens mijn basisschool ook een aantal jaar geturnd, dus veel oefeningen herken ik nog steeds. Ons dochtertje deed ook goed mee en ik zat trots vanaf de tribune te kijken. Ze deden de balk, brug en een mat-parcour. Het was best een grote groep meiden, maar met vier begeleiders werden ze goed geholpen. ’s Avonds vroeg ik ons dochtertje of ze elke week wilde turnen. Dit wilde ze wel, maar ze gaf gelijk aan dat ze ook wilde paardrijden. We kwamen tot de oplossing om haar op te geven om elke week te gaan turnen en één keer per maand te gaan paardrijden.

De week na de inschrijving bij turnen, kreeg ik al de bevestiging dat ze kon starten. Zo snel hadden we niet verwacht, maar na overleg met mijn vriend, legden de de keuze bij ons dochtertje. Ze was erg blij dat er al plek was en ze wilde wel op dinsdag zwemmen en op woensdag turnen. Ik ga op dinsdag met haar naar zwemles en mijn vriend op woensdag naar turnen. Zo hebben we deze activiteiten mooi verdeeld, maar ik vind het wel jammer dat het turnen van 13 tot 14 uur is. Ik vond het erg leuk om te kijken, maar mijn middagdutje kan ik echt niet missen. Gelukkig maakt mijn vriend er graag foto’s en filmpjes van, zodat ik toch kan meegenieten.

Na ruim anderhalf jaar op de wachtlijst gestaan te hebben, kon ons dochtertje eindelijk starten met haar zwemles. Mijn vriend werkt op dinsdag, dus vanaf nu zit ik elke dinsdagmiddag van 15.45 tot 16.30 uur in het zwembad. De eerste les mocht ik vanuit de kant kijken, maar de andere lessen mag je alleen vanaf buiten door de ruit kijken. Dit zorgde bij mij direct voor een dilemma. Zou ik een stoel meenemen om toch buiten te kunnen kijken of in de kantine wachten. Ik denk er nog even over na.

Ons dochtertje is al drie nachten op rij rond 0.30 uur wakker. Nadat ze wakker geworden is, heb ik haar bij mij in bed gelegd. Ze is dan ruim twee uur wakker en ik red het ’s nachts niet om steeds naar haar toe te gaan tot ze weer slaapt. Nu begon ze ook nog te hoesten op dag 4, dus mocht ze gelijk in mijn kamer slapen. Ze sliep nu gelukkig aan één stuk door tot 5 uur. Helaas viel ze niet meer in slaap, dus de ochtend begon erg vroeg.

Het weekend gingen mijn dochtertje en ik bij mijn ouders logeren. Ze slaapt daar op dezelfde verdieping als mijn ouders, dus ik hoefde er ’s nachts niet uit. Nu sliep ze ineens twee nachten door.

Thuis gingen de gebroken nachten weer verder, want ze werd ziek. We werden maandagochtend door de juf gebeld of we haar op wilden halen. Ik was aan het roeien, dus mijn vriend haalde haar op en regelde dat mijn schoonmoeder op haar pastte, zodat ik toch kon rusten. Nadat ik weer twee gebroken nachten had gehad, gaf ik het stokje over aan mijn vriend. Meestal doe ik het, omdat ik makkelijker weer in slaap val en toch wakker wordt, zodra ik haar hoor. Mijn vriend doet dan overdag extra dingen waar ik geen fut voor heb. Na zoveel gebroken nachten was mijn lijf echt op. Ook nu werd ze weer wakker en legde mijn vriend een matras bij haar neer. De nacht erop deed ik het weer en was ze weer wakker. Ik ging op haar kamer slapen. Ze is nog steeds niet helemaal opgeknapt, maar als je haar vraagt waarom ze wakker wordt, zegt ze dat ze bang is. Deze angst blijft, ondanks dat ze weet dat we heel dichtbij slapen en haar altijd horen. Ze durft ook nog steeds niet alleen haar bed uit, zelfs als het ’s morgens al licht is.

Gelukkig slaapt ze de ochtenden deze week wel uit en haalt ze d’r gemiste slaap van ’s nachts weer in. We brengen haar dan wat later school. Ik haal mijn gemiste uren helaas niet in. Door mijn vermoeidheid kom ik de laatste middagen slecht in slaap. Ook mijn lijf begint te protesteren en mijn benen worden slechter/zwaar. Ik heb een rustige week, dus daardoor blijf ik overeind en hang ik wat meer op de bank of buiten in het zonnetje, terwijl ons dochtertje met de buurkinderen speelt. Ik ga ook ’s avonds nog een half uurtje eerder naar bed, om 20.30 uur.

Nu op dag 12, sliep ze eindelijk weer de hele nacht. Ik werd al om 5 uur wakker, maar kon heerlijk blijven liggen. Hopelijk zit ze nu weer in haar oude patroon en kan ik weer opladen.