Eindelijk was het tijd voor mijn gesprek bij PsyQ in Den Haag. Ik was er een half uur te vroeg, want had geen idee of ik in de omgeving makkelijk kon parkeren. Voor de deur was nog een plekje, dus ik bleef nog een tijdje in mijn auto zitten. Ik maakte mijzelf nuttig, door appjes voor donaties voor mijn digitale collectebus voor het MS-fonds te verspreiden.
Het eerste deel van het gesprek duurde 1.15 uur. Jeetje wat was ik doorgezaagd.
De twee psychologen hamerden vooral op mijn vluchtgedrag van niet lang bij mijn gevoelens stilstaan en het liefst altijd maar weg willen, niet kunnen niksen en dat ik misschien mijn MS wel geaccepteerd hebt, maar de leefstijl die erbij hoort niet omarmt heb (soms terugverlang naar mijn ‘gezonde ‘ leven en mijn leven qua cijfer een 6 gaf). Na dit gesprek had ik even pauze en belde ik mijn vriend om alles te vertellen. Ik voelde me al versleten, maar had nog een tweede gesprek met ook de psychiater erbij. Dit was een heel moeizaam gesprek, want ze zijn er nog niet uit of ADD nu wel voldoende speelt dat ik bij hen op de juiste plek ben. Op 25 juni heb ik daarvoor een vervolgafspraak voor een soort vraaggesprek dat normaal wordt afgenomen om ADHD bij volwassenen te diagnostiseren. Zo willen ze kunnen beoordelen of ik bij hen hoor of op een andere afdeling en ook beter een inschatting te kunnen maken of ADHD medicatie of een SSRI (Selectieve Serotonine Heropname Remmer). Dit is een medicijn dat de hoeveelheid van de neurotransmitter serotonine in de hersenen verhoogt, wat je stemming verbetert. Ook hebben sommige hiervan als bijwerking dat je er goed mee slaapt.
De uitkomst van het gesprek viel mij enorm tegen. Dit had ik ook gelijk benoemd naar de psychiater. Niet dat ik nog geen medicatie kreeg, maar de mogelijkheid dat ik bij hen ook niet op de juiste plek ben, deed mij erg wanhopen. Waar dan wel?
Intakegesprek PsyQ
