Auteur: Simone

We hadden de vooruitzichten van de week bekeken en besloten, dat dinsdag de beste dag qua weersvoorspelling was om naar de dierentuin te gaan. Mijn vriend was er nog nooit geweest. Ik wel een aantal keer, maar dat was voor de verbouwing. Geprobeerd om een beetje op tijd de deur uit te gaan, maar voor we het wisten was het half 11 en het was een uurtje rijden, voordat we er waren. De kaarten had ik van tevoren al gekocht, dus we konden snel doorlopen. We begonnen met Serenga (Afrikaans deel) en konden ook met de rolstoel mee met de safari bus die tussen de dieren rondreed. We gingen lunchen bij Momma’s, nadat we alle dieren van Serenga gezien hadden. Hier kon ik een glutenvrij frietje eten met een glutenvrije kroket. Hierna gingen we naar Nortica waar we mijn favoriete dier; de pinguïn, konden bekijken. Een paar waren er lekker aan het zwemmen. Het deel Nortica is vrij klein, dus we gingen al snel naar het laatste deel Jungola. Hier begonnen we met de vlindertuin waar nu ook tropische vogels rondvliegen zoals de lori’s. Hierna waren de verschillende soorten aapjes en de Aziatische olifanten aan de beurt. Nadat we dachten alles gezien te hebben, nog even de plattegrond erbij gepakt om te checken of dit echt het geval was. Dat was maar goed ook, want we hadden in het deel Serenga het aquarium gemist en de leeuwen waren niet te zien. Gelukkig was het nog vroeg en zijn we terug gelopen. Bij de leeuwen lieten drie kleine welpjes zich ook nog zien; erg schattig. Hierna terug naar de auto, rolstoel ingeladen en weer richting ons vakantiehuisje. Ons uitje was zeer geslaagd.

Zaterdags scheen heerlijk het zonnetje, dus onderweg lekker de zonnebril op in de auto. Mijn vriend had op internet een leuk restaurant gevonden met goede glutenvrije recensies. Het restaurant Nielz was al snel gevonden en na kort geshopt te hebben, heerlijk neergestreken aan een tafeltje. Bij Nielz hadden ze een uitgebreide glutenvrije menukaart. Ik koos voor een uitsmijter met ham en spek. Deze werd geserveerd op een lekker glutenvrij broodje. Het centrum was niet zo groot, waardoor ik kon alles zelf lopen. Zeker door de rust tijdens de lunchpauze. Soms is het nog wel lastig kiezen of we de rolstoel wel/niet uit de auto halen. Vandaag pakte de keuze om het niet te doen goed uit.

Wij zijn altijd van die idioten die snel alles uitpakken, zodra we in het huisje gearriveerd zijn, om dan een uurtje later perfect geïnstalleerd in het huisje te zitten. We hadden alle spelletjes uitgestald op de eettafel en onze magazines in het raamkozijn. Aan het einde van de middag ook het stadje Rijssen nog verkend, maar daar was het erg rustig, dus waren we zo weer in het huisje met een tas vol boodschappen.

Op de valreep nog een Landal huisje geboekt om een weekje op vakantie te gaan. Burgerlijker kan in mijn ogen niet, omdat we graag altijd buiten Europa op vakantie gaan. Aan de andere kant waren we er allebei even aan toe om uit onze vaste omgeving te zijn, zonder al die afspraken. We hadden allebei een stapel magazines en boeken ingepakt en niet te veel plannen gemaakt. Al wilde ik wel graag een beetje shoppen in de wat grotere steden Hengelo/Almelo en naar Wildlands Emmen. Het weerbericht voor onze vakantieweek was helaas vrij wisselvallig met af en toe een zonnetje. We gingen het wel zien; vermaken zouden we ons zeker wel.

Soms wil ik graag perfect zijn en alle benodigdheden voor de hele week in 1 keer kopen. Ik had een mooi rondje op de fiets bedacht waarbij ik startte bij Karwei. Hier mislukte mijn poging al, want ze hadden niet de juiste viltjes. Toen verder naar het winkelcentrum voor de AH en de Intertoys. Bij de AH had ik alles, maar bij de Intertoys hadden ze nog maar 1 kaartspel en ik had er 2 nodig. Tijd om gezellig een theetje te drinken bij een vriendin om bij te kletsen. Op de weg naar huis toch nog even in mijn eigen dorp bij de Intertoys kijken voor het kaartspel, maar de Intertoys zat er niet meer. Dan maar bij de Blokker naar binnen, wie weet verkopen ze het daar. Ook hier hadden ze het niet. Flink gefrustreerd kwam ik thuis aan, maar na mijn middagdutje was dit gevoel snel weer verdwenen.

Voor 20 februari mocht ik mijn stukjes inleveren, zodat ze geplaatst konden worden in het volgende magazine. Gelukkig was ik ruim op tijd begonnen met schrijven, zodat dit geen probleem was. Kort na het inleveren kreeg ik een reactie van de marketingdame: Helemaal goed en ze lezen lekker weg!  Leuk om te horen. Nu wachten tot het magazine op de mat valt. Stiekem hoop ik dat de verwijzing naar mijn website nog wat meer vaste bezoekers oplevert.

Heerlijk om wakker te worden, terwijl alles buiten er wit uitziet. Snel het bed uit gegaan om samen met mijn vriend een stukje door de sneeuw te wandelen, voordat het grootste deel alweer gesmolten was. Wel lekker mijn moonboots aan, zodat ik genoeg grip had. Het werd gewoon een klein stukje door het dorp heen en onderweg wat sneeuwballen gooien. Na een half uurtje gebanjerd te hebben, snel weer terug naar de warme en comfortabele bank.

Voor 20 februari mag ik mijn eerste stuk inleveren voor het kwartaalmagazine van het MS-fonds. Wat schrijft dat anders zeg, een A4tje, ten opzichte van mijn korte blogberichten. Het kost mij veel meer moeite, maar hoop op een mooi eindresultaat en weet dat ik onwijs trots op mezelf ben als ik mijn eigen stuk in een magazine zie staan. Van het weekend hoop ik tot een definitieve versie te komen.

Ondanks dat ik zelf niet meer voetbal, heb ik nog steeds een leuk contact met mijn teamgenoten. We zien elkaar op verjaardagen of gaan af en toe wat leuks doen; zoals afgelopen zaterdag. We zijn eerst wezen lasergamen bij De Zwarte Zwaan in Rotterdam. Ik durfde toch niet mee te doen, omdat ik de laatste tijd met een klein stukje rennen een beetje struikel. Ik zag me zelf al gevallen liggen in het donker. Wandelend vind ik het dan niet leuk om mee te doen. Daarvoor ben ik dan te fanatiek en wil ook mijn team niet benadelen. Een ander teamgenootje deed ook niet mee, dus tijdens de twee sessies lasergamen zaten wij lekker bij te kletsen. Daarna hebben we uitgebreid gegeten waarbij er veel gekletst werd. De tijd vloog voorbij, maar omdat we op tijd begonnen waren, kon ik het goed volhouden. Op ons gemakje naar de metro gelopen. Iedereen vraagt dan aan mij of ik dat wel red (superlief) en ze lopen speciaal wat langzamer voor mij. Ook bij thuiswedstrijden ga ik de meiden nog steeds aanmoedigen. Het blijft toch kriebelen om weer eens een balletje te schoppen.

We hadden een hele leuke groep bij de sessies mindfullness van het MS-fonds. Met zijn drieën waren we nog op zoek naar een manier om de cursus nog verder voort te zetten, maar hier zijn we nog niet uitgekomen. Wel vinden we het leuk om contact met elkaar te hebben, dus nu hebben we over een maand weer afgesproken om bij te kletsen hoe het met elkaar gaat, waar we tegenaan lopen enz. Ik merk dat je over sommige onderwerpen iets makkelijker praat met mensen die de problemen herkennen. Misschien komt er toch nog een vervolg bij het MS-fonds, maar in de tussentijd onderhouden wij het contact. Eentje heeft zich ook opgegeven voor hetzelfde zeilweekend van het MS-fonds als ik. Hopelijk is er voor ons allebei plaats om mee te gaan.