Ons dochtertje had de laatste tijd al een aantal keer gevraagd wat het circus is. Dit is best lastig uit te leggen, dus toen ik uit het roeien op de terugweg langs de Bergse Voorplas reed en een circustent zag staan, werd ik enthousiast. Thuis zocht ik wat meer informatie over het circus op en mijn vriend vond een duidelijk filmpje wat we ons dochtertje lieten zien. Ze wilde er wel heen.
Mijn vriend bracht ons, want in de buurt is niet zoveel parkeergelegenheid en ik was nog niet fit na mijn booster vaccinatie. We bleken aan de vroege kant te zijn en moesten nog even wachten tot de tent open ging. Gelukkig stonden er stoelen buiten in het zonnetje. We kochten een zak popcorn erbij en zo was het wachten snel voorbij. We kozen een mooie plek op de tribune en er liep al een clown op het podium om het wachtende publiek te entertainen. Soms moest ik ons dochtertje wat uitleg geven wat de clown aan het doen was en waarom dit zo grappig was. Haar ogen begonnen steeds meer te glimmen. Hierna ging het echt beginnen met een artiest met een vliegende slee. Ons dochtertje was erg onder de indruk en vond vooral de glimmende outfit van de artiest heel mooi. Hierna wisselden de clown en de acrobatengroep elkaar af. Ons dochtertje genoot ervan en ik hierdoor ook. In de pauze kochten we nog een suikerspin. Het tweede deel was wat minder spectaculair en snel voorbij. Mijn vriend kwam ons weer ophalen en ons dochtertje vertelde heel enthousiast wat ze allemaal gezien had. Heerlijk!
November 2021 heb ik corona gehad. De aangeboden boosters hierna heb ik niet gehaald, omdat ik dit niet nodig vond. Ook wachtte ik op de aangepaste booster die tegen Omikron beschermt. Nu deze er is en ik met voorrang een uitnodiging kreeg, besloot ik hem te halen. Ik kon heel snel terecht. Na 20 uur begon ik wat te rillen en dit breidde zich uit tot maar weinig kracht in mijn lijf. Ik zou ons dochtertje uit school halen en die zou een vriendje meenemen, maar ik had geen idee hoe ik dit moest volhouden. Ik appte mijn vriend en hij kon gelukkig eerder weg van zijn werk, zodat ik in bed kon blijven liggen. Het was lang geleden dat ik mij zo afhankelijk voelde. Gelukkig knapte ik de volgende dag weer op.
Stoomtrein open dag 2022 Ik kreeg een appje van mijn moeder dat het weer open dag was bij Stoom Stichting Nederland in Rotterdam. Vorig jaar vond ons dochtertje het heel leuk, dus ik wilde wel weer met haar met mijn vader mee. Helaas kreeg mijn vader corona en kon hij niet mee. Gelukkig wilde mijn vriend wel mee, want alleen meegaan zonder rolstoel is nog wat ambitieus voor mij. We reden naar de p+r Kralingse Zoom2. Hier werden we met de bus naar het terrein gereden. Terwijl mijn vriend in de rij stond voor tickets, liep ik met mijn dochtertje door naar de bankjes bij de ingang. Hierna liepen we door de hal. De schminkster was er nog niet, dus besloten we de eerste rit van de stoomtrein naar Gouda te nemen. Wat was het erg leuk weer. Ik had online gezien dat de StoomStichting ook met Kerst een reis verzorgd naar Essen en liet dit aan mijn vriend lezen. Hij was ook enthousiast en we besloten onze ouders ook mee te vragen. Toen we weer terug waren van de rit, was de schminkster er. Ik ging met ons dochtertje in de rij staan, terwijl mijn vriend bij de verkoopstand van de kerstreis informeerde of mijn rolstoel ook mee kon. Dit lukte, dus hij boekte gelijk voor ons. Na het schminken liepen we nog een rondje langs de kraampjes voordat we weer naar huis gingen.
We hadden een mailtje gekregen dat ons waterweekend met het MS fonds om 20 uur begon. Dat viel mij tegen, want ik had verwacht dat er vrijdag overdag ook al activiteiten waren. Ik vond het ook spannend om te gaan, want het programma was niet van tevoren bekend gemaakt. Gelukkig ging ik samen met een vriendin, dus dat was onderweg al gezellig. We kwamen aan op de kade waar we andere deelnemers ontmoetten. Totaal waren er 18 deelnemers. We werden naar het Robinson Crusoe gevaren en daar welkom geheten. Als je wilde, kon je nog zeilen ’s avonds, maar mijn vriendin en ik wilden ons liever installeren in de slaapkamer en een beetje op tijd naar bed. Ik nam een halve Oxazepam om in slaap te vallen en niet wakker te worden als de anderen terugkwamen.
Ik was wel weer vroeg wakker, maar ik had prima geslapen voor een eerste nacht. Om 8.45 uur was het gezamenlijke ontbijt en konden we onze boot kiezen voor de ochtend. Ik koos een tweepersoons bootje, want hiermee kun je ook varen op de Kralingse Plas op zaterdag. Mijn vriendin koos ook dit bootje en we gingen er samen in. Met een ander duo en een begeleider gingen we met 3 bootjes en een walky talky op pad. Zo kregen we onze instructies. Het ging best goed, maar met overstag gaan, hadden we net te weinig vaart, waardoor het eerst niet lukte. Onze begeleider had problemen met zijn materiaal, dus we waren een tijd alleen. Gelukkig kwam de speedboot van Sailwise ons helpen met de laatste keer overstag te gaan en weer terug te varen naar de haven. Hier gingen we in het zonnetje zitten en konden wezien hoe de andere boten terug kwamen. We gingen nog even op bed liggen voor de gezamenlijke lunch. Dat waa wel erg gezellig, maar het gaf ook veel prikkels. Na de lunch gingen we het water op in een Randmeer zeilboot. Andere boten waren helaas niet mogelijk vanwege de harde wind. Rond 16 uur waren we weer terug. Ik had de hele tocht gestuurd en gezellig gekletst met de vrijwilliger Aad. Na het zeilen was ik echt op en was het tijd om uit te rusten. Voor het avondprogramma had ik echt geen fut meer. Dit hadden velen, want er gingen nog maar een paar mensen het water op.
Randmeer
Zondagochtend was onze laatste mogelijkheid om het water op te gaan. Er stond maar weinig wind, maar er kon toch gezeild worden. Ook werd er gewaterskied. Ik twijfelde tussen catamaran zeilen en waterskiën. Ik besloot toch te gaan zeilen, omdat waterskiën maar een paar minuten is en zeilen de hele ochtend. Ik ging samen met vrijwilliger Frans en ook nu was het weer erg gezellig. We zeilden weer nieuwe delen van de Loosdrechtse plassen over. Zo leuk hoe enthousiast de vrijwilligers hun passie voor het zeilen met ons wilden delen. Ik hoopte dat er ook nog tijd was om te suppen, maar helaas duurde het waterskiën te lang. Na de lunch moesten we met z’n allen alles opruimen en schoonmaken. Ik had de taak gekozen om de zeilpakken te controleren en op maat te hangen met zn tweeën. Dit ging best vlot. Hierna was er nog tijd om in het zonnetje te zitten en een ijsje te eten en onze ervaringen met elkaar te delen. Hierna werden we weer terug naar de kant gevaren en reden mijn vriendin en ik richting huis. Wat een topweekend hadden we gehad. We gaan graag nog een keertje mee.
De verjaardag begon ’s morgens vrij rustig met 5 volwassenen en 2 kinderen. Na de cadeaus was het tijd voor de taart. Bijna iedereen koos de chocoladetaart en hij was heel goed gelukt. Ik kletste met mijn vriendin, maar ik had enorm veel last van prikkels en kon mij slecht ontspannen. Gelukkig gingen onze dochtertjes boven spelen en ging het toen wat beter. Ik lunchte boven om rust te hebben, maar bleef wat onrustig. Ik ging beneden kijken en daar waren mijn vriend en dochtertje de knikkerbaan in elkaar aan het zetten. Ik vond het leuk om te helpen, dus ik bouwde even mee. Toen om 15:00 uur mijn schoonzus er was, gaf ik toe hoe moe ik was. Zij bood direct aan om te helpen, waardoor ik de rest van de middag goed doorkwam. Ik had gezellige gesprekken en de kinderen waren buiten aan het spelen. Meestal blijven er wel mensen eten, maar nu bleven er 3 gezinnen over en dat was voor mij te druk. Ze gingen na 18 uur naar huis en één stel hielp nog opruimen. Zij hebben al oudere kinderen, dus toen mijn vriend de frituurpan aanzette checkte hij bij mij of hij ze kon vragen. Dit vond ik prima, want ze hadden fantastisch geholpen zodat wij ’s avonds niets meer hoefden te doen.
Zondagochtend kwam het gezin van mijn broertje nog. Voor hen hadden we nu alle tijd; dat was wel fijn. Ze gingen na twee uur weer naar huis, want hun jongste doet nog een middagdutje. Zo kon ik ook lang rusten, wat ik na de leuke, drukke dagen hard nodig had
Vandaag had ik een hele drukke dag. Ons dochtertje is jarig (5 jaar) en morgen komt alle visite. Na het naar school brengen van ons dochtertje bakte ik eerst de melkvrije brownie. Om 10 uur werd ik weer op school verwacht voor het trakteren van ons dochtertje. Ik bouwde een mooie toren van de confetinni-koeken die ons dochtertje als traktatie uitgekozen had. Ik maakte leuke filmpjes en foto’s van het feest. Zo leuk om alle klasgenootjes zo enthousiast te zien. Ons dochtertje was nog steeds niet fit en ze had al bij de juf aangegeven dat ze mee naar huis wilde. Met m’n handen vol liepen we terug naar de auto. Mijn telefoon glipte uit mijn handen op de grond. Eerst viel hij goed, maar daarna schoot mijn wallet open en viel het scherm alsnog op straat. Er zat een grote barst in. Zwaar balend kwamen we thuis. Ons dochtertje wilde met haar nieuwe speelgoed van het kinderfeestje spelen ipv uitrusten op de bank. Hier had ik geen tijd voor, want ik moest de verjaardagstaart nog maken. Toen mijn moeder belde barstte ik in huilen uit. Ik had drie gebroken nachten achter de rug, mijn telefoonscherm gebroken en ons dochtertje dat aandacht wilde terwijl ik het druk had. Mijn moeder bood aan om gelijk te komen en dankbaar nam ik het aan. Zo lukte het toch om de taart alvast te maken en de vulling voor mijn middagdutje. Slapen lukte niet door alle stress die ik had gehad. Rond 15 uur nam ik het weer over van mijn moeder. Na het avondeten kon ik de taart van de vulling voorzien, maar de chocoladeglazuurlaag kon pas nadat ons dochtertje sliep. Ze had ’s middags nog geslapen, dus voordat ze sliep riep ze erg vaak. Mijn vriend nam het over, zodat ik de taart af kon maken. Hij was goed gelukt. Nu morgen nog afwachten of hij net zo lekker smaakt.
Direct toen ons dochtertje wakker werd, maten we haar koorts. Ze had 39,5. We begonnen gelijk te twijfelen of we haar kinderfeestje door konden laten gaan. Ze had wel praatjes, maar de koorts was erg hoog. We gaven haar de dubbele pijnstilling in de hoop om de koorts naar beneden te krijgen. We gaven het kinderfeestje op een studiedag, dus niet alle ouders hadden opvang als het feestje nu niet doorging. Daarom besloten we om toch het feestje door te laten gaan en bereidden we Sanne erop voor dat ze wel ziek was, dus als ze te moe werd van het klimmen, dat ze bij ons kon komen uitrusten. Gelukkig zakte de koorts naar 38,0 en toen de eerste kinderen (5 totaal) kwamen was ze heerlijk enthousiast. We dronken nog wat en ons dochtertje pakte de cadeaus uit. Wat werd ze enorm verwend. Hierna reden we met twee auto’s naar Gouda. Hier kregen we een korte uitleg waarna de kids gingen spelen. Heel even met z’n allen, maar daarna splitste de groep zich al snel op. De meiden kenden elkaar goed van school, dus dat werden twee groepjes van 2. De buurjongen en een vriendje waren even teleurgesteld dat Sanne niet met hen wilde spelen. Ik legde hen uit dat dat weer kon bij een speelafspraak thuis en stelde hen voor om samen te spelen. Dat werkte en zo konden mijn vriend en ik aan onze tafel gaan zitten en de kids helpen die wat kwamen vragen. Net voor de lunch stortte ons dochtertje in, maar na frites en een ijsje ging ze toch het laatste half uurtje spelen. Hierna was ons tijdslot voorbij en verzamelden we de kinderen weer om naar huis te gaan. Thuis trakteerde ons dochtertje de kinderen nog op een zakje chips. Ik bracht de twee jongens lopend naar huis en mijn vriend en dochtertje de meiden die wat verder weg woonden. Ik was kapot, maar heel blij dat we het feestje toch door hadden laten gaan.
Woensdagmiddag haalde ik ons dochtertje uit school om 12 uur. Ze huilde en klaagde dat ze oorpijn had. Ik belde gelijk de huisarts, maar daar stond het bandje “dat ze niet bereikbaar zijn” al op. Ik probeerde tot 13.05 uur nog te bellen, maar wilde ook graag gaan slapen. Dit lukte niet en om 13.30 uur kreeg ik de assistente te pakken. Gelukkig hadden ze nog een plekje om 15.10 uur. Ons dochtertje had oorontsteking waarbij één trommelvlies bol stond en de erge pijn veroorzaakte en het andere oor begon ook te ontsteken. Naast de paracetamol adviseerde ze ook Nurofen drank. We gingen gelijk naar de apotheek om deze te kopen, maar het middel was niet te krijgen vanwege leveringsproblemen. Ook belde de assistente nog apotheken in de omgeving, maar ook zij hadden het niet. Uiteindelijk ben ik thuis gaan bellen naar drogisterijen en winkels en de Albert Heijn XL had hem. Ik stapte in de auto om hem te gaan kopen. Ze bleken alleen de versie voor kinderen van 6-12 jaar te hebben. Daarvan konden we de dosering halveren, zodat we toch extra pijnstilling konden geven. Zo hadden we een hele onrustige middag met een ziek meisje. Hopen dat ze zich morgen weer wat beter voelt.
We wonen dichtbij Leidschendam, maar toch was ik nog maar twee keer heel kort in The Mall of the Netherlands geweest. Eén keer bij de ANWB-winkel en één keer bij de grote Jumbo. Vandaag zou ik eigenlijk met mijn moeder in Rotterdam gaan shoppen, maar er werd zoveel regen voorspeld, dat ik vroeg of zij ook overdekt in The Mall wilde shoppen. Ik wist niet welke winkels daar zaten, maar er zou vast genoeg aanbod zijn. Ik was op zoek naar schoenen en een winterjas. Uiteindelijk slaagde ik na veel passen in andere winkels voor een winterjas bij The Sting. Ook hadden ze daar een mooie groene plissé rok, die mij ook heel leuk stond. Bij The Cotton Club kocht ik een flared geruite broek en een zwart hempje. Voor schoenen slaagde ik niet. Binnen 3 uur hadden we alle winkels die wij interessant vinden bekeken. We gingen nog lunchen bij De Volle Maan en daarna weer naar huis.
Mijn zus had gevraagd of ik mee wilde naar Soof 3. Dat wilde ik wel, een gezellige avond in de bioscoop. Ik zocht naar een vroege film. Ik kwam uit op 18.40 uur in Zoetermeer . Tijdens de film bleek deze Soof een stuk minder luchtig te zijn, dan dat ik van Soof gewend ben. Soof ontdekt in de film dat zij borstkanker heeft. Deze verhaallijn kwam bij mij heel heftig binnen, omdat een vriendin van ons borstkanker heeft en zij al sinds februari behandeld wordt. Daarom moest ik soms wel huilen, omdat ik met onze vriendin meeleef en zij al deze processen ook meegemaakt heeft. Na de film moest ik de emoties weer even van me afschudden en daarna kletsten we weer verder over andere onderwerpen. Fijn om zo’n film dan met mijn zus te kijken, waarbij ik mijn gevoelens makkelijk kan uiten.
