Dag 1 Om 11 uur begon ons vakantie-avontuur. Mijn ouders kwamen ons ophalen en we parkeerden de auto bij Schiphol. We waren vlot ingecheckt en door de security met mijn eigen rolstoel. We vlogen met Transavia, maar konden pas 40 minuten later opstijgen vanwege de drukte in het Franse luchtruim. Gelukkig haalden ze deze vertraging deels in de lucht in. Op Madeira zochten we de taxichauffeur die mijn moeder, dochter en mij naar ons eerste huis in Arco da Calheta bracht, terwijl mijn vriend en vader de huurauto ophaalden. Wij maakten nog een korte stop bij een kleine supermarkt voor water en ontbijt. Het huis was erg mooi. Van tevoren hadden we de drie slaapkamers al verdeeld, dus dat was makkelijk. Het uitzicht vanaf het dakterras was prachtig.
Dag 2 de volgende ochtend gingen we eerst de wandeling PR6.8 doen. Helaas konden we hem niet afronden, want de koeien versperden de weg. We reden verder naar Calheta om onze boodschappen te doen en keken gelijk even rond bij het strand en de haven.
Dag 3 Vanuit thuis hadden we de boottocht bij H20 om 9 uur geboekt om dolfijnen en walvissen te spotten. We zaten met 12 personen in de boot. We vonden een potvis en bleven een tijdje kijken, tot deze een diepe duik nam. Hierna vaarden we nog een tijdje, maar de spotters zagen helaas niets. Eigenlijk zat onze vaartijd er al op, maar we bleven wat langer om nog 2 andere potvissen te zien. Na het varen gingen we nog zwemmen bij Calheta beach. ’s Avonds gingen we eten bij Calheta Green. Het was een pittige autorit, maar het restaurant was erg goed en had een mooi uitzicht.
Dag 4 Ook vandaag gingen we om 8.30 uur op pad richting Achadas Cruz. Toen we daar aankwamen konden we makkelijk parkeren en bij de kabelbaan stond geen rij. Wat een opluchting, want ik had gisteren aardig wat recensies gelezen waarbij mensen lang moesten wachten. Daarom waren we ook vroeg op pad gegaan. De afdaling naar beneden was gaaf en erg stijl. Het wandelpad was beneden deels ingestort, dus liepen we het alternatieve pad tussen de verschillende percelen. Vanaf beneden was het uitzicht op de rotswand schitterend. We konden ook zonder wachten weer naar boven. We stopten bij een Jardim Municipal voor de prachtige hortensia’s en agapanthus. Hier was ook een leuke speeltuin voor onze dochter. Hierna vervolgden we onze weg naar uitzichtpunt Boa Morte, waar het best een stuk klimmen was van het kerkje naar het viewpunt, maar het leverde een gave foto op. Miraduro da Garganta Funda was onze volgende stop en wederom een pittige klim en de waterval viel tegen. Tot slot het laatste viewpunt van de westkust Ponta do Pargo. Hierna reden we naar de desembakker in Paul do Mar die ook glutenvrije brownies verkocht. We waren ver na lunchtijd pas weer thuis, maar wat hadden we schitterende dingen gezien tijdens deze eerste toertocht.
Dag 5 Helaas was mijn vriend gisteren ziek geworden, dus gingen we vandaag met z’n vieren op pad. Het was een uur rijden naar PR 11 wandeling: Levada dos Balcões. Gelukkig reed er net iemand weg, waardoor we een parkeerplaats hadden. Het was een wandeling van 1,5 km naar het schitterende uitzichtpunt. Het laatste stukje liet ik de rolstoel staan, want het was een rotsachtig pad. De terugweg was dezelfde weg en af en toe was ik de hobbels van de rotsen en boomwortels flink zat. Dan duwde mijn vader de rolstoel iets naar beneden, zodat ik alleen op mijn grote wielen reed. Dan blokkeerden ze een stuk minder. Mijn lijf was best moe geworden van al dat hobbelen, dus ik bleef wat langer op bed liggen. ’s Avonds gingen we eten bij Horacio; het restaurant wat de taxichauffeur ons getipt had. We hadden een Zuid-Afrikaanse serveerster, dus we spraken Nederlands met haar, zo leuk!
Dag 7 We werden om 9 uur opgehaald door Diogo van Nature Express voor een jeeptour. We hadden een route uitgestippeld met punten die een pittige toegangsweg hadden of waar het erg druk was met parkeren. We startten bij uitzichtpunt Miraduro dos Barcelos. Hierna reden we naar Nuns Valley. Hier hadden we een korte stop. Op naar het uitzichtpunt Eira do Serrado. Waar het eerder deze week koud was in de bergen, was het hier heel erg heet. We reden verder naar Pico do Arieiro, waar de bekendste wandeling van Madeira start. Wij genoten van het mooie uitzicht. Bij Santo da Serra begon ons off-road avontuur. De auto hobbelde flink. Onderweg passeerden we rotsinhammen en een waterval. Ook liet de gids ons het sap van de banaan-passievruchtbloem proeven en maakte hij een groepsfoto. Onze laatste stop van de dag was bij Cristo Rei. Hier maakten we mooie foto’s van het uitzicht. We hadden een halvedagtoer geboekt, maar na 16 uur waren we pas thuis. Ik bleef rusten tot we pizza’s gingen maken. We leerden onze dochter klaverjassen, want we speelden elke dag wel een potje. Meestal de helft aan het einde van de dag en als onze dochter op bed lag de tweede helft.
Dag 8 Gisteravond hadden mijn vader en vriend al veel van onze spullen verhuisd naar het tweede huis. Om 9.30 uur kwamen ze ons ophalen met onze laatste spullen. We reden naar Camara de Lobos om daar de haven te bekijken. Het stadje is mooi versierd, maar verder waren we snel uitgekeken. Wel vonden we een leuke bakker, waar we een drankje deden We reden naar ons tweede huis in Sao Vicente. Wat een groot huis hadden we. Zeker omdat we 2x een driekamerappartement hadden en een mooie tuin met zwembad. ’s Avonds gingen we uit eten bij Churrascaria Brasa Viva. Hier bestelden we drie grote spiezen met frites. Het was een simpel restaurant, maar het eten was heerlijk.
