Dag 9 Tijd om de noordkust te ontdekken. Ik had een route uitgestippeld en we startten met het viewpunt bij Cascata da Ribeira da Pedra Branca. Hierna reden we verder naar Fanal. Wat een superdrukke parkeerplaats, maar gelukkig konden we langs de weg parkeren. Ik was in mijn rolstoel, maar helaas lag het toegangspad helemaal vol met rotsen. Mijn vader en vriend tilden mijn rolstoel hier overheen. Verder reed het prima en konden we de mooie laurierbomen bewonderen. Weer terug naar beneden stopten we bij Miradouro da Eira da Achada en Miradouro Ilheus da Ribeira da Janela om van het uitzicht te genieten.
Dag 10 We gingen weer een dag richting Funchal voor de Toboggan ride en om de botanische tuinen van Monte Palace te bezoeken. Het laatste stuk van de route was enorm steil. Bijna bovenaan vonden we een parkeerplaats. Het laatste stukje liepen we omhoog en daarna naar de Toboggan plaats. Toen we daar aankwamen, was er helemaal geen rij, dus zoefden we in de mandjes, die door twee mannen rennend bijgestuurd werden, naar beneden. Daar kochten we de foto die van ons gemaakt was en vonden we leuke porseleinen souvenirs. Het vinden van een taxi voor €15,- om ons weer naar boven te brengen, duurde eventjes. Mijn vader en ik liepen het laatste stukje naar de auto om de rolstoel te halen. Toen moesten we weer steil naar boven. Bij de receptie van Monte Palace werd duidelijk aangegeven welk deel van de route rolstoelvriendelijk was. Dit was niet heel veel, dus onze dochter en ik reden het toegankelijk stuk en mijn ouders bezochten via vele trappetjes de rest van de tuin. We waren ver na lunchtijd pas weer terug bij ons vakantiehuis. ’s Avonds gingen we bij de boulevard van Sao Vicente eten.
Dag 11 Ik bleef de ochtend thuis, terwijl de rest de korte wandeling PR22 gingen doen. Voor mij was het wel even goed om niets te doen. Ik keek lang serie en voor ik het wist, was de rest alweer terug.
Dag 12 We zaten om 8 uur al in de auto. We reden naar Funchal en parkeerden bij het Ronaldo museum. Daar werden we opgehaald om te gaan kanoën en snorkelen. Ik ging met de gids in de kano. Het kanoën ging best goed, maar was wel zwaar, omdat er geen goede rugsteun was. De snorkelplek was erg mooi en verraste ons met veel verschillende soorten en zelfs gekleurde vissen. Ook kon je vanaf de rotsen in zee springen en dat wilde onze dochter ook wel, dus deden we dat samen. Terug kanode ik met mijn vriend en onze dochter met de gids. Hierna reden we naar een glutenvrije winkel toe, maar die was helaas gesloten. Ik had mij zo verheugd op wat lekkers, dat ik op de terugweg een ander glutenvrij adres zocht. Ik kwam uit arepas eten in Ribeira Brava. Wat was dat heerlijk zeg. Ik had er eentje met kip. Nog gauw even boodschappen doen en zo waren we pas laat terug bij het huis.
Dag 13 Het einde van de vakantie kwam langzaam in zicht. Vandaag wilden we opnieuw bij de glutenvrije winkel gaan kijken om pastel da nata te halen. Ik zocht weer een mooie route. We startten bij het kerkje, waar we vanuit ons huis op uit keken. Er waren vele traptreden om het kerkje te bereiken, maar het uitzicht was prachtig. Zeker door de zonval. Hierna reden we verder naar Miradouro Pico da Murta en een heel klein stukje verder ook Miradouro da Terra Grande. Wat waren deze uitzichtpunten weer anders dan degenen die we tot nu toe allemaal gezien hadden. Zinderend heet en erg droge rotsen. Hierna reden we verder naar de glutenvrije winkel die vandaag gelukkig wel open was, alleen viel het assortiment wat tegen. We kochten berliner bollen voor bij de lunch en het typische portugeese gebakje Pastel da nata. Ze waren allebei heerlijk, dat wel. ’s Avonds gingen we eten bij de pub die de verhuurder ons getipt had. Het eten was lekker, maar we waren de enige gasten wat toch wat ongezellig was.
Dag 14 Aan het begin van de week had ik de zipline (voor mij) en de reuzenschommel (voor onze dochter) geboekt en onze dochter kon niet wachten tot het zover was. We moesten een half uur eerder aanwezig zijn voor instructies, maar die stelden niet veel voor. Ik kreeg mijn tuig om en katrol mee en kon vanuit het busje nog net zien dat onze dochter op de reuzenschommel ging. Wij werden naar het startpunt gereden en ik kon mooi als eerste (wat heel staantijd scheelde). De eerste zipline was de panoramische die langzaam ging en daarna de snelle die een snelheid van 110km/u kan bereiken. De laatste vond ik het gaafst. Vanaf de zipline moest ik terug lopen naar de reuzenschommel. Het was erg lastig lopen met een lijf vol met adrenaline en ook nog een stukje omhoog. Wel jammer dat beide activiteiten snel voorbij waren. We reden de berg weer af en stopten nog bij een mooi uitzichtpunt. Vanuit Miradouro da Santinha hadden we een mooi uitzicht op Porto Moniz.
Dag 16 De wekker ging om 6 uur, want om 7 uur werden we opgehaald door de taxi en leverden mijn vader en vriend de huurauto weer in op het vliegveld. Het inchecken verliep vlot en we konden meteen door naar de gate. Daar moesten we nog eventjes wachten op het boarden. In Amsterdam werd ik door de assistentie met een rolstoel naar de bagageband gebracht. Al snel bleek dat mijn rolstoel bij de gate gelost was, maar dat wij hem niet meer mochten halen. Na lang wachten moesten we naar de bagagehandelaar om het te regelen. Dit was erg ingewikkeld, want er was niemand beschikbaar om dit te regelen. Na anderhalf uur wachten vulde ik een formulier in, zodat de rolstoel thuisbezorgd zou worden. We waren al richting de auto aan het lopen toen ik gebeld werd dat mijn rolstoel nu wel bij de bagage was. We besloten hem op te halen, maar moesten bij deur 16 weer de bagagehal in. Alleen hier stond ook weer een rij. Boos en moe wachtten we op onze beurt en gelukkig konden we nu wel met de rolstoel naar de auto toe. Beetje jammer zoveel vertraging door de rolstoel, maar gelukkig geen files op de terugweg. We hadden een topvakantie gehad en ik denk dat we nog wel een keertje terug gaan naar Madeira voor een strandvakantie met snorkelen en het bezoeken van de oostkust.
