Vorige week had ik met mijn slaaptherapeut besloten dat mijn vierde sessie van vandaag de laatste was. We zouden nog negatieve gedachten, die niet helpend zijn om te slapen, ombuigen naar andere gedachten. Dit was een oefening die ik lastig vond om te doen, omdat ik vaak praktische gedachten heb van dingen die we nog moeten doen. Toch wisten we een blaadje vol te schrijven. De therapeut vond het erg jammer dat mijn slaap in de tussentijd niet verbeterd was. Ik had die verwachting niet en was blij dat ik nu weer een afspraak per week minder had. De route naar de slaaptherapie was wel erg leuk met de scooter. Van het Bergse bos naar het Kralingse bos, maar deze kan ik ook rijden en dan op een terrasje gaan zitten 😉
